عیسو

«عیسو و یعقوب در نزد اسحاق». اثر بنیامین وست از قرن هجدهم. واقع در دانشگاه باب جونز در کارولینای جنوبی

عیسو(عبری: עֵשָׂו، به معنی مودار) پسر بزرگ اسحاق و ربکا و برادر یعقوب است. او نخست‌زادگی خود را به آش سرخ فروخت و از آنجا به ادوم(عبری: אֱדוֹם، به معنی سرخ) معروف گردید. او به شکار اسب و غزال بسیار علاقه‌مند بود. هنگامی که برای شکار رفت تا برگشته غذایی برای پدرش بپزد تا پدرش اسحاق او را برکت دهد، یعقوب آمده و به فریب از اسحاق برکت گرفت.

فرزندان عیسو در کوه سعیر زندگی می‌کردند و جامه سرخ بر تن می‌کردند.

عیسو دو همسر حتی و کنعانی به نام‌های عاداه و باسماس گرفت.

باسماس برای عیسو چهار پسر به نام‌های نحاس، زارح، شماه و مزاه زایید و عاداه برای عیسو دو پسر به نام‌های الیفز و تامان آورد.

در عهد عتیق به دشمنی ادومیان با بنی‌اسرائیل اشاره رفته است.

منابع

• کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، ISBN 964-331-068-X
• یاردون سیز. دانشنامه کتاب مقدس. ترجمهٔ بهرام محمدیان. چاپ سوم. تهران: روز نو، ۱۳۸۰. ۱۹۱۲. 
• جیمز هاکس. قاموس کتاب مقدس. ترجمهٔ عبدالله شیبانی. چاپ سوم. تهران: اساطیر، ۱۳۷۵. ۱۱۴.