عملیات والکوره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برای فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ براساس این واقعه، والکیری (فیلم) را ببنید. برای فیلمی محصول سال ۲۰۰۴ براساس همین واقعه، عملیات والکیری را ببنید.
مقر آشیانهٔ گرگ پس از انفجار.

عملیات والکوره (آلمانی: Operation Walküre که با نام عملیات والکری هم شناخته می‌شود) مهم ترین سوء قصدی بود که نسبت به جان هیتلر رهبر آلمان نازی در ۲۰ ژوئیه سال ۱۹۴۴ میلادی صورت گرفت. این سوءقصد در مقر هیتلر به نام آشیانه گرگ و توسط تعدادی از افسران و ژنرال‌های عالی‌رتبهٔ آلمان نازی صورت گرفت.

طراحان عملیات[ویرایش]

طراحان این سوء قصد افسران و ژنرال‌های عالی رتبه ارتش آلمان چون آدمیرال ویلهلم کاناریس و گونتر فون کلوگه[۱] بودند و مجری عملیات بمب گذاری کلاوس فن اشتوفنبرگ[۱] بود.

اجرای عملیات[ویرایش]

کلاوس فن اشتوفنبرگ که قصد ترور هیتلر را داشت، این امکان را می‌یابد که برای گزارش در مورد ارتش ذخیره آلمان، در جلسه هیتلر با سران ارتش حضور یابد. این جلسه در راستنبورگ در پروس خاوری برگزار شده بود. در روز سوءقصد کلاوس فن اشتوفنبرگ کیفی حاوی بمب را در نزدیکی هیتلر و در زیر میزی می‌گذارد که در اطراف آن هیتلر و ژنرال‌هایش نقشه‌های جنگی را بررسی می‌کردند. او سپس به بهانه یک تماس تلفنی خارج شده و فوراً عازم برلین می‌شود تا پس از قتل هیتلر، ارتش ذخیره را به خیزش دعوت کند. اما پای یکی از افسران به کیف برخورد می‌کند و او کیف را برداشته و آن را در فاصله دورتری قرار می‌دهد. این کار باعث می‌شود که انفجار بمب نتواند آسیب مهمی به هیتلر برساند. این افسر خود نیز از طرح ترور باخبر بود اما نمی‌دانست که این طرح قرار بود همان روز اجرا شود.

شکست عملیات[ویرایش]

هنگام ظهر که انفجار رخ می‌دهد، میز کنفرانس مانند یک حفاظ مانع از کشته شدن هیتلر شده و او فقط جراحتی سطحی می‌بیند، اما پرده‌های گوش او پاره شده و تا پایان عمر دچار لرزش دست و پا می‌شود. عاملان سوءقصد که از سرنوشت هیتلر نا مطمئن بودند در به دست گرفتن قدرت تردید به خرج می‌دهند.

اشتوفنبرگ در همان شب ۲۰ ژوئیه دستگیر شده و به جوخه اعدام سپرده می‌شود. آدمیرال ویلهلم کاناریس به اردوگاه مرگ فلوسنبورگ اعزام شده و در آن جا به دار آویخته می‌شود. مارشال گونتر فون کلوگه پیش از دستگیری خودکشی کرد. در روز ۱۴ اکتبر سال ۱۹۴۴ میلادی، فیلد مارشال اروین رومل که از تحرکات توطئه آمیز در ارتش مطلع بود و نهایتاً ابراز حمایت از این حرکت کرده بود[۲]، ناگزیر به خودکشی می‌گردد. با این حال با توجه به محبوبیت بسیار او در آلمان و در میان نظامیان، به دستور هیتلر برای رومل مراسم تشییع جنازه رسمی و ملی برپا می‌گردد[۲]

در همین زمینه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Shirer, William L, (1960). The Rise and Fall of the Third Reich. Simon & Schuster. شابک ‎۰-۶۷۱-۷۲۸۶۸-۷. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Shirer 1960, page 940

منابع[ویرایش]

انگلیسی[ویرایش]

  • یوآخیم فست, Plotting Hitler's Death: The German Resistance to Hitler, ۱۹۳۳–۱۹۴۵, ۱۹۹6 (ISBN 0-8050-5648-3)
  • Hans Bernd Gisevius, Valkyrie: An Insider's Account of the Plot to Kill Hitler, ۲۰۰۹ reprint of one volume abridgement of two volume text, To the Bitter End, ۱۹۴۷. Foreword by Allen Welsh Dulles, introduction by Peter Hoffmann. Translated by Richard and Clara Winston; Da Capo Press, Cambridge, MA ISBN 978-0-306-81771-7
  • Nigel Jones, Countdown to Valkyrie: The July Plot to Assassinate Hitler. Frontline, 2009

آلمانی[ویرایش]

  • Helena Page, General Friedrich Olbricht: Ein Mann des 20. Julis, ۱۹۹۳, Bouvier Verlag, Bonn ISBN 3-416-02514-8
  • Dr. phil. Gerd R. Ueberschär: Auf dem Weg zum 20. Juli 1944, Motive und Entwicklung der Militäropposition gegen Hitler. , [۱]
  • Bernd Rüthers: Spiegelbild einer Verschwörung – Zwei Abschiedsbriefe zum 20. Juli 1944. Juristenzeitung ۱۴/۲۰۰۵, pp.  ۶۸۹–۶۹۸
  • Hans-Adolf Jacobsen (Hrsg.): Spiegelbild einer Verschwörung. Die Opposition gegen Hitler und der Staatsstreich vom 20. Juli 1944 in der SD-Berichterstattung. Geheime Dokumente aus dem ehemaligen Reichssicherheitshauptamt. ۲ Vol. , Stuttgart 1984
  • Peter Hoffmann: Widerstand, Staatsstreich, Attentat. Der Kampf der Opposition gegen Hitler. Munich 1985 Montserrat (reissue)