علی‌محمد حیدریان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
علی‌محمد حیدریان
Ali Mohammad Heidarian.png
نام علی‌محمد حیدریان
زادهٔ ۱۲۷۵ خورشیدی
اصفهان،
درگذشت ۲۵ شهریور ۱۳۶۹
جایگاه خاکسپاری بهشت زهرا
پدر و مادر حيدرعلىخان مرصّعكار جواهرساز
ملّیت پرچم ایران ایران
رشته نقاشی
آثار برجسته تصویر محمد علی فروغی
تصویر مهندس عبدالرزاق بغایری
امضا



علی‌محمد حیدریان (۱۲۷۵ - ۲۵ شهریور ۱۳۶۹) از نقاشان ایرانی و از شاگردان کمال الملک بود. از معلمان مدرسه صنایع مستظرفه، و پس از آن، مدرسهٔ هنرهای زیبا بود که بعداً به دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران تبدیل شد.

زندگینامه[ویرایش]

علی‌محمد حیدریان در سال ۱۲۷۵ خورشیدی (۱۳۱۴ (قمری)) در شهر اصفهان به دنیا آمد. تحصیلات خود را در مدرسه‏هاى خرد و آلیانس (فرانسه) ادامه داد. حیدریان از جمله شاگردان مستعد و خلاق کمال‏الملک بود از ابتداى تشکیل هنرستان نقاشى کمال‌الملک از نخستین هنرجویانى بود که همزمان در کنار استاد کمال‏الملک به تربیت هنر جویان نقاشى می پرداخت و توانست مدرسه کمال‌الملک را با اعتبار خاصی به پایان ببرد. و سپس جهت مطالعه آثار هنرمندان اروپایی به فرانسه و بلژیک مسافرت نمود. وى همچنین از استادان مؤسس هنرکده‏ نقاشى بود که پس از آن تبدیل به دانشکده هنرهای زیباى دانشگاه تهران شد. حیدریان در سال ۱۳۴۳ به سمت استاد تمام وقت در دانشکده هنرهاى زیبا منصوب شد و در تاریخ ۲۹ ماه ۱۳۴۶ با توجه به خدماتش به هنر ایران به عنوان استاد ممتاز دانشکده هنرهاى زیبا انتخاب شد. على‏محمد حیدریان در تمام زندگى خود هرگز در هیچ نمایشگاه خصوصى شرکت نکرد و اگر هم در نمایشگاه‏هاى دسته جمعى شرکت مى‏کرد با اصرار دوستانش بود.

در مقام مقایسهء کار استاد و شاگرد، کارهای حیدریان به مراتب با ارزش تر از نقاشی های خود کمال‌الملک است. پس از فراغت از هنرآموزی در مدرسه ی صنایع مستظرفه برای ادامه ی مطالعه و تحقیق به فرانسه و بلژیک رفت و پس از بازگشت به ایران به همراه "وزیری "دانشکده هنرهای زیبای تهران را بنیاد نهاد. این استاد نقاشی در اسفند ۱۳۶۸ در خانه خود زمین خورد و پس از آن از صندلى چرخ‌دار استفاده می ‏کرد تا بالاخره در روز ۲۴ شهریور ماه ۱۳۶۹ درگذشت. با مرور آثار علی محمد حیدریان به وضوح می توان فاصله گرفتن از باز نمایی صرف طبیعت را نسبت به دوران وآثار کمال الملک مشاهده کرد. محسن وزیری‌مقدم که،اساسا منتقد جدی به سبک کمال‌الملک و شاگردان او بود، در مورد علی محمد حیدریان نظر دیگری دارد و میگوید:

«حیدریان چهره ساز ماهری است که ارزش رنگ را می¬شناسد. چهره های حیدریان، عکاسی از مدل نیست، بلکه نقاشی است. او روش هنرمندان کلاسیک را دنبال کرده اما نقاشی را به ابتذال نکشانده است»

کسانى چون جواد حمیدى، محمود جوادى‏پور، مرتضى ممیز، کیخسرو خروش، پرویز کلانترى و منیر فرمانفرمائیان و بسیارى دیگر از شاگردان وى بوده‏اند.

منابع[ویرایش]