عصب واگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عصب واگیا واگوس(پنوموگاستریک) طولانی ترین عصب مغزی و دهمین زوج اعصاب مغزی از ۱۲ جفت عصب مغز است که در بلعیدن غذا، صحبت کردن، فعالیتهای پاراسمپاتیک و هاضمه نقش دارد. این عصب مانند بیشتر اعصاب مغزی از ساقه مغزآغاز می‌شود و به شاخه‌های متعددی تقسیم می‌شود که عصب دهی اغلب عضلات حلق و حنجره، مری، معده و پاراسمپاتیک قلب، ریه، کبد، طحال و...[۱]را انجام می دهد. عصب شماره ۱۰ اطلاعات حسی درونی را از شکمو سینهدریافت می‌کند. در گذشته واگوتومی(قطع شاخه‌های انتهایی عصب واگ) یکی از روشهای درمان زخم پپتیک مقاوم به درمان بود.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. حسن زاده طاهری،محمد مهدی. ابرهیم زاده بیدسکان،علیرضا. آناتومی انسانی پایه. جهاد دانشگاهی مشهد، 1387. شابک ‎۹۶۴۳۲۴۱۸۱۵. 
  • ویکی‌پدیای انگلیسی
Nerve: عصب واگ
Plan of upper portions of glossopharyngeal, عصب واگ, and accessory nerves.
Course and distribution of the glossopharyngeal, عصب واگ, and accessory nerves.
زبان لاتین nervus vagus
Gray's subject #205 910
Innervates Levator veli palatini, Salpingopharyngeus, Palatoglossus, Palatopharyngeus, Superior pharyngeal constrictor, Middle pharyngeal constrictor, Inferior pharyngeal constrictor, viscera
MeSH Vagus+Nerve
نماد خرد این یک نوشتار خُرد پزشکی است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.