عدسک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

لنز تماسی (به انگلیسی: contact lens) یا عدسک، یک عدسی نازک پلاستیکی است که روی قرنیه چشم قرار می‌گیرد. لنز تماسی می تواند صرفاً جنبه زیبایی ( تغییر رنگ عنبیه چشم ) داشته باشد یا جنبه پزشکی ( مانند درمان عیوب انکساری چشم با لنز تماسی) .

قرنیه چشم تنها عضوی در بدن می‌باشد که اکسیژن را مستقیماً از هوا دریافت می‌کند لذا لنز باید قابلیت عبور اکسیژن را از خود داشته باشد که چشم دچار کمبود اکسیژن و نهایتاً آسیب قرنیه نگردد.

انواع[ویرایش]

لنزهای تماسی امروزی تشکیل شده‌اند از آب و نوعی ماده پلاستیک مانند سیلیکون . لنزهای تماسی از انواع مختلف پلاستیک ساخته شده‌اند که به دو گروه اصلی نرم و سخت تقسیم می شوند. بعضی از لنزهای سخت نفوذپذیری کمتری نسبت به اکسیژن دارند اما بیشتر لنزهای سخت نفوذپذیری قابل قبولی نسبت به اکسیژن دارند و حتی نفوذپذیریشان در مقایسه با لنزهای تماسی نرم بیشتر است. لنزهای نرم ۲۵ تا ۷۹٪ آب دارند، راحت هستند و بیمار سریع به آنها عادت می‌کند زیرا راحت تر اکسیژن را به قرنیه می رسانند.

در مورد لنزهای نفوذپذیر به گاز (Rigid Gas Permeable - RGP) زمان عادت کردن طولانی تر است، مدت زمان بیشتری قابل استفاده هستند و مقاومتشان نسبت به ایجاد رسوب روی سطح آن‌ها بیشتر است و اکسیژن رسانی بهتری هم دارند.

در سال 2004 دو درصد مردم دنیا یعنی ۱۲۵ میلیون نفر از لنز تماسی استفاده می کردند. در دنیا و ایران تنها اپتومتریست‌ها (بینایی سنج‌ها) و چشم‌پزشکان، توانایی معاینه و تجویز و ارائه لنز تماسی نرم و سخت را دارند. پس از تجویز و ارائه لنز به بیمار، معاینه کننده موظف است نحوه استفاده از لنز تماسی و موارد بهداشتی را به بیمار آموزش دهد.

منابع[ویرایش]

  • واژه‌های مصوب فرهنگستان زبان وادب فارسی
  • ویکی‌پدیای انگلیسی [۱]