عدد چاندراسکار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عدد چاندراسکار(به انگلیسی: Chandrasekhar number) یک عدد بدون بعد است که برای توصیف همرفت مغناطیسی به کار می رود و به صورت نسبت نیروی لورنتس به ویسکوزیته تعریف می شود.این عدد به افتخار اخترفیزیکدان هندی سابراهمانین چاندراسکار نامگذاری شده است.این عدد به صورت زیر تعریف می شود[۱]:

\frac{1}{\sigma}\left(\frac{\partial^{}\mathbf{u}}{\partial t^{}}\ +\ (\mathbf{u} \cdot \nabla) \mathbf{u}\right)\ =\ - {\mathbf \nabla }p\ +\ \nabla^2 \mathbf{u}\ +\frac {\sigma}{\zeta} {Q}\ ({\mathbf \nabla} \wedge \mathbf{B}) \wedge\mathbf{B},

که در این رابطه،\ Q نشان دهنده عدد چاندراسکار،\ \sigma عدد پرنتل و \ \zeta نشان دهنده عدد پرنتل مغناطیسی است.همچنین این رابطه از معادله نویر-استوک نتیجه شده است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. N.E. Hurlburt, P.C. Matthews and A.M. Rucklidge, "Solar Magnetoconvection," Solar Physics, 192, p109-118 (2000)