عثمان یکم
| عثمان غازی | |
|---|---|
 |
عثمان یکم یا عثمان بن أرطغرل بن سلیمان شاه معروف به عثمان غازی یا عثمان بی رهبر ترکان عثمانی و بنیانگذار امپراتوری عثمانی بود. وی از طریق گذرگاههای فریگیای شمالی در نزدیکی دوریله تا دشتهای بیتونیا پیشروی کرد.عثمان اول، نواحی مرزی را به سه امیرنشین تقسیم کرد که به ترتیب با دریای سیاه در شمال، نیکومدیا و نیقیه هممرز بودند. در سال ۱۳۰۰ میلادی، عثمان دژهای اسقاشهر و قراچه حصار را که بر راههایی از فلات آناتولی مرکزی و دشتهای بیتونیا مشرف بود؛ تسخیر کرد.عثمان اول ترکان را که کوچنشین بودند، یکجانشین کرد و ینیشهر را به قلمرو حکومتی ترکستان افزود. پس از آن عثمان به دشتهای اینگول به سوی شرق تا رود سقاریه حمله برد و قلعههای بیلهجیک را تحت تصرف خود درآورد. با تهاجم سپاه عثمان به بورسا، این شهر سقوط کرد و امیرنشین عثمانی به امپراتوری عثمانی تغییر نام داد. در ادبیات ترکی، عثمان اول به درازدست یا گشادهدست معروف است.
== پایه گذاری امپراطوری عثمانی == در زمان حاكميت سلجوقيان و عصر شاه علاء الدين سلجوقي ، عشيره عثماني از كردستان به شمال شرقي تركيه و منطقه قونيه مهاجرت كردند . پدر عثمان ارطغرل كه رئيس عشيره عثماني بود به عنوان فرمانده مرزي میان دولت علاء الدين و روميان تعيين شد و به خاطر رشادت و شجاعتي كه از خود ابراز داد هرروز جايگاه خانواده و عشيره عثماني بيشتر مطرح مي شد . و با فوت ارطغرل به امر علاء الدين ، عثمان در جاي پدر نشست . عثمان فردي صالح ، متدين و بیباک بود و يكسال پس از آغاز مسئوليت يعني سال 688 در يك عمليات شجاعانه شهر قره حصار واقع در حومه قونيه را فتح كرد و از طرف علاء الدين لقب بك به عثمان داده شد و به عنوان عثمان بك كه يك لقب مهم روز بود نائل آمد و با قتل علاء الدين توسط مغولان قدرت منطقه كاملاً به دست عثمان افتاد و عثمان خود را پادشاه عثماني اعلام و يعني شهر را مركز قدرت و دولت خود كرد و در جهت استحكام قدرت و تشكيل نظام واحد و خدمت به دين و علما و مساجد اقدامات ارزنده اي انجام داد به ویژه در امر جهاد در راه دين كه در نخستین اقدام خود به فرماندهان رومي دو پيشنهاد داد:
1- پذیرش اسلام
2- پذیرش حاكميت اسلام و پرداخت جزيه و ماليات
او خطاب به فرزندش مي گويد : ( اوصيك بعلماء الامه ادم رعايتهم و اكثر من تبجيلهم و انزل علي مشورتهم فانهم لا يامرون الا بخير ) به شما توصيه مي كنم به علما احترام كن ، جايگاه آنان را حفظ و از آنان تجليل نما و به مشورت آنها توجه كن زيرا علماء هرگز غير به خير امت نگاهي ندارند ، فرزندم كاري انجام ندهيد خداوند به آن راضي نباشد و هرگاه با مشكلي برخورد كرديد چاره آن را از علماء شريعت بجوييد ، فرزندم راه ما فقط راه خداوند و اهداف ما نشر دين خداست ما به دنبال جايگاه و دنيا پرستي نيستيم سپس ادامه داده است . فرزندم در راه عظمت دين كوتاهي نكنيد و جهاد در راه خدا را هرگز تعطيل ننماييد ، همواره از پرچم دين حفاظت كنيد و با توكل به خدا در راه نشر دين به پيش حركت نماييد و هركس از نسل من از حق و عدل منحرف شود در روز محشر از شفاعت رسول اعظم محروم خواهد شد . آل عثمان تا اين وصيت را سرلوحه كار خود قرار دادند همواره در كسب توفيقات براي خود و اسلام و خدمت به دين و مدارس ديني و علماء دين موفق بودند. .
منابع[ویرایش]
- شاو استانفورد. تاریخ امپراتوری عثمانی. ترجمهٔ محمود رمضانزاده. چاپ اول. مشهد: آستان قدس رضوی، ۱۳۷۰.
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون امپراتوری عثمانی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
|
|||||||||||||||||
