عبدالله عبدالله

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
عبدالله عبدالله
وزیر امور خارجه افغانستان
مشغول به کار
۲ اکتبر ۲۰۰۱ – ۲۰ آوریل ۲۰۰۵
رئیس‌جمهور حامد کرزای
پس از وکیل احمد متوکل (حکومت طالبان)
پیش از رنگین دادفر سپنتا
اطلاعات شخصی
تولد ۵ سپتامبر ۱۹۶۰(۱۹۶۰-09-0۵) ‏(۵۴ سال)
کابل، Flag of Afghanistan (1931–1973).svg افغانستان
ملیت Flag of Afghanistan.svg افغانستان
حزب سیاسی ائتلاف ملی افغانستان
همسر فخریه عبدالله
فرزندان سه دختر و یک پسر
محل تحصیل دانشگاه کابل
پیشه سیاستمدار
تخصص چشم‌پزشک
دین اسلام، سنی
وب‌گاه www.drabdullah.af

عبدالله عبدالله (زاده شهریور ۱۳۳۹ در ولایت کابل) سیاست‌مدار اهل افغانستان، رهبر ائتلاف ملی افغانستان است که وزیر امور خارجه دولت حامد کرزی بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ بود. وی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۳ افغانستان بر اساس نتایج اولیه با حدود ۴۴ درصد آراء بالاترین میزان آراء را به خود اختصاص داده و همراه اشرف غنی احمدزی به دور دوم انتخابات راه یافته بود اما نهایتاً مغلوب وی گردید.

عبدالله از یاران نزدیک احمد شاه مسعود بود. او در دوران نبرد با طالبان، به‌عنوان سخنگوی ائتلاف شمال و پل ارتباطی آنان با جهان شناخته می‌شد.[۱]

زندگینامه[ویرایش]

عبدالله عبدالله در شهریور سال ۱۳۳۹ در ولسوالی کارته پروان در غرب کابل از پدری پشتون و مادری تاجیک به دنیا آمد. پدر و مادرش هر دو متولد کابل بودند. غلام محی‌الدین خان پدرش از پشتونهای قندهار بود و در دولت ظاهر شاه از مقامات عالیرتبه بود و از طرف ظاهرشاه به عنوان سناتور انتخاب شده بود. عبدالله هفت خواهر و یک برادر داشته و کودکیش در کابل و پنجشیر گذشت.

عبدالله تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه غازی محمد ایوب خان به پایان برد و در سال ۱۳۵۵ از لیسه (دبیرستان) نادریه کابل فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۳۵۶ وارد دانشکده پزشکی دانشگاه کابل گردید. در سال ۱۳۶۲ تحصیلات خود را به پایان رسانیده و تا سال ۱۳۶۳ در بیمارستان نور به عنوان چشم‌پزشک مشغول خدمت بود. در سال ۱۳۶۳ به پاکستان مهاجرت کرد و تا سال ۱۳۶۴ در بیمارستان سید جمال‌الدین افغانی شهر پیشاور مشغول خدمت به مهاجرین افغانستان گردید.

در سال ۱۳۶۴ وارد جبهات جنگ علیه نظامیان شوروی گردید و به عنوان سرپرست بهداشت جبهه پنجشیر و بعداً بحیث مشاور و همکار احمد شاه مسعود تا آزادی کابل مصروف خدمت بود. وی از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶ میلادی در کابل به عنوان رئیس دفتر و سخنگوی وزارت دفاع ملی و در سال ۱۹۹۷ به حیث معاون وزارت خارجه تقرر حاصل نمود. همچنان در سال ۱۹۹۹ سرپرستی وزارت خارجه دولت اسلامی افغانستان را بعهده داشت.

بعد از شکستطالبان در سال ۲۰۰۱ در اداره موقت و بعداً در دوره انتقالی مسوولیت وزارت خارجه را بعهده داشت.

عبدالله عبدالله در سال ۱۹۹۳ با بانو فخریه ازدواج نمود. در آنزمان دکتر عبدالله از شهرت کمی برخوردار بود و مسولیت مهم دولتی به عهده نداشت اما یک دوست نزدیک شهید احمدشاه مسعود بود و به عنوان منشی و رییس دفتر شهید مسعود ایفای وظیفه می‌نمود. فخریه عبدالله ساکن اصلی ولسوالی غوربند ولایت پروان می‌باشد و در یک خانواده متدین و مسلمان تربیت و بزرگ گردیده است. خانم فخریه بعد از فراغت از مدرسه عالی ملالی وارد دانشگاه طب کابل گردید. اما بعد از ازدواج با دکتر عبدالله عبدالله به دلایل مختلف نتوانست به تحصیل خویش در دانشگاه ادامه دهد. بعد از سقوط کابل به دست طالبان همرا با خانواده رهسپار پنجشیر گردید و شرایط سخت و دشوار زندگی را متحمل گردید. بعد از مدتی همرا ه با خانواده به شهر دهلی در کشور هندوستان رفتند و مدتی د آنجا زندگی کردند. ظاهراً دلیل ماندن خانواده دکترعبدالله در کشور هندوستان ادامه تحصیل فرزندانش بوده است. ایشان ۳ دختر و یک پسر دارند، یک دختر اش دانشجوی دانشگاه و دو دختر و یک پسر شان دانش آموز مکتب می‌باشند. فخریه عبدالله به زبانهای فارسی، پشتو، انگلیسی و اردو تسلط کامل داشته و گفته می‌شود وی در حال حاضر دانشجوی مقطع ماستری رشته علوم سیاسی بوده و دارای همسری روشنفکر و پایبند به احکام و قوانین اسلامی می‌باشد.[نیازمند منبع]

نامزدی در انتخابات[ویرایش]

عبدالله عبدالله به‌عنوان نامزد رسمی جبهه ملی افغانستان برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری این کشور در اوت ۲۰۰۹ معرفی شد و فعلاً (۱۳۹۳) نیز یکی از نامزدان ریاست جمهوری افغانستان بود، که با اعلان نتایج ان انتخابات در دور دوم با اخذ حدود ۴۳% آرا از اشرف غنی عقب ماند، عبدالله عبدالله اعتبار کمیسیون مستقل انتخابات را زیر سوال برد که باعث ایجاد بن بست طولانی در انتخابات افغانستان شد. سرانجام عبدالله عبدالله در تاریخ ۳۰ شهریور به عنوان رییس اجرایی و اشرف غنی احمد زی به عنوان رییس جمهور اعلام شد . جبهه ملی افغانستان بزرگترین تشکل سیاسی مخالف دولت حامد کرزی به‌شمار می‌رود.[۲] به زبانهای پشتو، فارسی و انگلیسی تسلط و همچنین به زبانهای عربی و فرانسوی نیز آشنایی دارد.

پانویس[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]