عبدالله بیگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عبدالله بیگ مقلب به مصباح الدیوان (۱۲۷۷ - ۱۳۰۴ بوکان، تبریز) شاعر کرد مشهور در دوره قاجاریه در مکریان و منشی کونسولگری فرانسه در تبریز بود.

زندگی[ویرایش]

عبدالله بیگ ملقب به مصباح الدیوان مختلص به ادب فرزند احمد بیگ از خانواده خاندان مکری در سال ۱۲۷۷ در روستای بنام ارمنی بلاغی از توابع شهرستان بوکان متولد شد.[۱]

مصباح الدیون مدتی بعد برای تحصیل به مهاباد ساوبلاغ مکری می‌رود؛ سپس از آن پدرش احمد بیگ برای او و بردارش علی بیگ شخصی را استخدام می‌کند که به آن‌ها در منزل درس بیاموزد. معلم آن بهار شیروانی از شاعران مشهور قرن ۱۳ هجری بوده است، در سال ۱۲۷۵ قمری مصباح الدیون به تهران می‌رود و چندی بعد به خراسان رفته و با صبوری ملک الشعرا پدر استاد محمدتقی بهار ملاقات نموده سپس به تبریز می‌رود و منشی کونسولگری فرانسه می‌شود. مصباح الدیوان مختلص به ادب در سال ۱۲۹۵ شمسی در سن ۵۲ سالگی در روستای باغچه بوکان درگذشت. دیوان اشعار ادب در اثنای جنگ جهانی اول بین سالهای ۱۹۱۴ و ۱۹۱۸ میلادی هنگام ورود قشون روسها به مهاباد و بوکان از بین می‌رود، بعدها از گوشه و کنار قسمتی از آثار او جمع‌آوری و یافته می‌شود؛ که شخصی بنام مشیر بشیر در سال ۱۹۳۸ میلادی آن‌ها را در بغداد بچاپ می‌رساند.[۲]

منابع[ویرایش]