عبدالله بیگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عبدالله بیگ مقلب به مصباح الدیوان (۱۲۷۷ - ۱۳۰۴ بوکان،تبریز) شاعر کرد مشهور در دوره قاجاریه در موکریان و منشی کونسولگری فرانسه در تبریز بود.

زندگی[ویرایش]

عبدالله بیگ ملقب به مصباح الدیوان مختلص به ادب فرزند احمد بیگ از خانواده خاندان مکری در سال ۱۲۷۷ در روستای بنام ارمنی بلاغی از توابع شهرستان بوکان متولد شد.[۱]

مصباح الدیون مدتی بعد برای تحصیل به مهاباد ساوبلاغ مکری میرود؛ سپس از آن پدرش احمد بیگ برای او و بردارش علی بیگ شخصی را استخدام میکند که به آن ها در منزل درس بیاموزد. معلم آن بهار شیروانی از شاعران مشهور قرن ۱۳ هجری بوده است، در سال ۱۲۷۵ قمری مصباح الدیون به تهران میرود و چندی بعد به خراسان رفته و با صبوری ملک الشعرا پدر استاد محمدتقی بهار ملاقات نموده سپس به تبریز میرود و منشی کونسولگری فرانسه میشود. مصباح الدیوان مختلص به ادب در سال ۱۳۰۴ در سن ۵۲ سالگی در تبریز درگذشت. دیوان اشعار ادب در اثنای جنگ جهانی اول بین سالهای ۱۹۱۴ و ۱۹۱۸ میلادی هنگام ورود قشون روسها به مهاباد و بوکان از بین میرود، بعدها از گوشه و کنار قسمتی از آثار او جمع آوری و یافته میشود؛که شخصی بنام مشیر بشیر در سال ۱۹۳۸ میلادی آن ها را در بغداد بچاپ میرساند.[۲]

منابع[ویرایش]