عبدالله بن ابی سرح

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عبدالله بن سعد بن ابی سرح بن عامری (به عربی: عبدالله بن سعد بن ابی سرح بن العامری) (مرگ ۶۵۶) برادر رضاعی (شیری) عثمان بن عفان، کاتب وحی و والی مصر در زمان خلافت عثمان پسر عفان بود.

در زمان محمد[ویرایش]

نظر مورخان در مورد شخصیت او بسیار متغیر است. او یکی از کاتبان وحی شمرده شده‌است که برخی از آیات را به دلخواه تغییر می‌داده یا حداقل چنین ادعایی را پس از ارتداد داشته است. این امر نفرت پیامبر اسلام از او را برانگیخته و باعث شد که پس از فتح مکه محمد خواستار اعدام او گردد ولی با وساطت عثمان بن عفان محمد او را عفو کرد.[۱]

در زمان عثمان[ویرایش]

وساطت عثمان باعث شد که عبدالله خود را مدیون عثمان بداند و برای خلافت او تلاش کند. او در نبردها برای فتح مصر تحت رهبری عمروعاص شرکت کرد و بعدها بر بخشی از مصر تحت حکومت او حکمرانی کرد.[۲]

بعدها عثمان او را به جای عمرو بن عاص والی مصر کرد.

در زمان معاویه[ویرایش]

او همراه با لشکر دریایی اسلام قبرس را فتح کرد و لشکر دریایی روم شرقی الاسکدریه در ۶۵۲ ه. ق شکست داد. در فتح ساحل لیکیان در ۶۵۵ در جنگ ذات الصواری که به شکست روم شرقی انجام شرکت داشت.

پانویس[ویرایش]

  1. Becker, C.H.. "ʿAbd Allāh b. Saʿd." Encyclopaedia of Islam, Second Edition. Edited by: P. Bearman, Th. Bianquis, C.E. Bosworth, E. van Donzel, W.P. Heinrichs. Brill Online, 2015
  2. Becker, C.H.. "ʿAbd Allāh b. Saʿd." Encyclopaedia of Islam, Second Edition. Edited by: P. Bearman, Th. Bianquis, C.E. Bosworth, E. van Donzel, W.P. Heinrichs. Brill Online, 2015

منابع[ویرایش]