عبدالعلی ادیب برومند
 |
|
| شناسنامه | |
|---|---|
| نام کامل | عبدالعلی برومند |
| معروف به | ادیب برومند |
| زادروز | ۲۱ خرداد ۱۳۰۳ ۱۱ ژوئن ۱۹۲۴ (۸۸ سال) |
| زادگاه | گز بُرخوار، ایران |
| همسر | فرنگیس امینی |
| فرزندان | جهانشاه؛ پوراندخت؛ شهریار |
| خویشاوندان سرشناس | عبدالرحمان برومند (پسر دایی) |
| دین | اسلام |
| اطلاعات سیاسی | |
| حزب سیاسی | حزب ایران جبهه ملی ایران |
| سمت | ۱. عضو شورای مرکزی جبهه ملی (۱۳۳۹ تاکنون) ۲. ریاست شورای مرکزی جبهه ملی (۱۳۷۳ تاکنون) ۳. ریاست هیأت رهبری جبهه ملی (۱۳۷۸ تاکنون) |
| فعالیتها | شاعر؛ نویسنده؛ فعال سیاسی؛ وکیل دادگستری |
| پس از | کریم سنجابی |
| وبگاه رسمی | www.adibboroumand.com |
ادیب برومند (زاده ۱۳۰۳ - گز) شاعر ملی ایران، وکیل دادگستری و رئیس هیأت رهبری و شورای مرکزی جبهه ملی ایران است.
محتویات |
[ویرایش] زندگینامه
[ویرایش] کودکی
ادیب برومند در بیست و یکم خرداد ۱۳۰۳ در زادگاهش روستای (شهر فعلی) گز از شهرستان بُرخوار استان اصفهان به دنیا آمد. پدرش مصطفی قلی خان برومند از خوانین گز بود که از حُسنِ خط و مقدمات زبان عربی و آگاهیهای تاریخی بهره داشت. به زبان فرانسه مسلّط واز جمله تجددطلبان عصر بود؛ هیچ گاه شغل دولتی نپذیرفت و به کار مِلکداری و کشاورزی اکتفا نمود.
[ویرایش] نوجوانی
ادیب تا سن ۱۶ سالگی به نثر نویسی اهتمام میورزید ولی از ۱۷ سالگی بیشتر به شعر و شاعری روی آورد و با دلبستگی و علاقهای که به شاعران و اشعار شعرای دوران مشروطه پیدا کرده بود، به سرودن شعر در همین سبک ِ نوپا که از جهت موضوع و مطلب دیرینگی نداشت و موضوع آن مسایل روز بود، پرداخت.
[ویرایش] ورود به دانشگاه
ادیب برومند در جوانی با کسب رتبه ۳ در آزمون ورودی دانشکده حقوق دانشگاه تهران به کسب دانش در رشته حقوق قضایی آغاز ورزید و در طی تحصیل در دانشکده حقوق به مطالعه پیرامون ادبیات فارسی پرداخت و به زبانهای عربی و فرانسه نیز تسلط پیدا کرد.
[ویرایش] اشغال ایران در جنگ جهانی دوم
او پس از حادثه سوم شهریور ماه ۱۳۲۰ و اشغال ایران به وسیله متفقین در جنگ جهانی دوم، به سرودن شعرهای سیاسی و میهنی پرداخت. موضوع این اشعار حمله به اشغال کنندگان ایران و مخالفت با عوامل بیگانهیعنی هواداران شوروی و انگلیس و انتقاد از دیکتاتوری دوران رضا شاه پهلوی و تقویت آزادیخواهی و استقلال طلبی و حسّ وطن خواهی در مردم ایران بود که در جراید و مجلات کشور منتشر میشد. وی همچنین اشعاری بر ضد غائله آذربایجان و زمزمهُ تجزیه طلبی در آن سامان، حزب دموکرات آذربایجان و حکومت سید جعفر پیشه وری سرود. ادیب برومند در آن سالیان دور در اپرت (ایران پر آشوب - بهمن ۱۳۲۶) انقلاب و تغییر حکومت در ایران را پیش بینی نموده بود.[۱]
[ویرایش] وکالت دادگستری
ادیب برومند در سال ۱۳۲۵ از وزارت دادگستری ابلاغی برای شغل دادیاری دادگستری اردبیل دریافت کرد ولی از پذیرفتن سِمَت قضائی اعراض نمود و تقاضای صدور پروانهٔ کارآموزی وکالت دادگستری کرد و دو سال بعد به طور مستقل به عنوان وکیل پایه یک دادگستری مشغول کار شد؛ وی سالها وکیل بانک ملّی ایران بود و وکالتهای متفرق را کمتر میپذیرفت.
[ویرایش] فعالیت در جبهه ملی ایران (جبهه اول)
از آبانماه ۱۳۲۸ که جبهه ملی ایران به رهبری دکتر محمد مصدق بنیانگذاری شد و نهضت ملی کردن صنعت نفت در سراسر ایران جنب و جوش خاصی پدید آورده بود، از هواداران نهضت ملی ایران گردید و با سرودن اشعار میهنی و سیاسی به همگامی با جبهه ملی و این نهضت ضد استعماری پرداخت و با نفوذ سیاسی انگلیس و تحریکات روسیه شوروی مخالفت کرد. وی پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ همچنان با حکومت کودتا به مبارزه برخاست.
[ویرایش] عضویت در شورای مرکزی جبهه ملی ایران (جبهه دوم، چهارم و پنجم)
ادیب برومند در سال ۱۳۳۹ جزء بنیان گذاران جبهه ملی دوم بود و تا زمان انحلال ان عضو شورای مرکزی جبهه ملی ایران محسوب میگردید. ایشان همچنین منشی اوّل کنگره جبهه ملی در سال ۱۳۴۱ به ریاست اللهیار صالح بودند و به همراه مهندس کاظم حسیبی تنها کسانی محسوب میشدند که پس از استعفای اعضای شورای مرکزی جبهه ملی دوم از سمت خود استعفا ندادند.[۲] ادیب برومند در سال ۱۳۵۶ نیز با شروع فعالیت جبهه ملی چهارم به عنوان عضو شورای مرکزی جبهه ملی ایران فعالیت بسیاری در جهت نیل به آزادی و برقراری حکومت مردمی و حاکمیت ملّی انجام دادهاند.
پس از انقلاب استاد برومند به همراه آقایان دکتر کریم سنجابی، اصغر پارسا، علی اردلان و دکتر یوسف جلالی موسوی به عنوان اعضای هیأت رهبری جبهه ملی ایران انتخاب شدند. ادیب برومند بنیانگذار جبهه ملی پنجم در سال ۱۳۷۳ است و سالهاست که ریاست شورای مرکزی و هیأت رهبری جبهه ملی ایران را بر عهده دارد. طولانی ترین دوره فعالیت این سازمان در زمان رهبری ادیب برومند امکان پذیر شدهاست.
[ویرایش] آثار
ادیب برومند بیش از شصت سال با قلم و قدم در راهِ سر بلندی ایران و تحقق آزادی و ضدیت با استبداد و استعمار کوشیده و بیشترین قسمت اشعارش میهنی و سیاسی و ملی است که بیشتر آنها در مجموعه اشعارش با نام حاصل هستی به چاپ رسیدهاست. پیش از این نیز مجموعه شعرهایی از وی به نامهای «نالههای وطن»، «پیام آزادی»، «دردآشنا»، «سرود رهایی»، «راز پرواز»، «مثنوی اصفهان» و «روزگار دژم» و پژواک ادب به چاپ رسیدهاست. استاد ادیب برومند جزء معدود شعرای ایران زمین (همانند حکیم ابوالقاسم فردوسی و...) است که لقب شاعر ملی را از سوی مردم ایران دریافت نمودهاست. (وی همچنین از سوی دکتر محمد مصدق لقب «شاعر ملی» را دریافت داشت.[۳])
- «حاصل هستی»: مجموعهای که اغلب اشعار سیاسی و ملی وی را در بر میگیرد. ناشر:قصیدهسرا، ، ۱۳۸۰[۴]
- «نالههای وطن» روزنامه اصفهان، ۱۳۲۴[۵]
- «پیام آزادی»
- «دردآشنا» نشر هنر ۱۳۶۲[۶]
- «سرود رهایی» انتشارات پیک دانش، ۱۳۶۷[۷]
- «راز پرواز» انتشارات دیبا ۱۳۷۴[۸]
- «مثنوی اصفهان» نشر مرسا، ۱۳۷۹
- «روزگار دژم»
- «تصحیح دیوان غزلیات حافظ»[۹]
- «ارمغان سفر حج»[۱۰]
- «به پیشگاه فردوسی» نشر شباویز، ۱۳۸۰ [۱۱]
- «طراز سخن» (مقالات ادبی، سیاسی و هنری) نشر عرفان ۱۳۸۵[۱۲]
- «فاجعه مرداد»، انتشارات جبهه ملی، ۱۳۵۸
- گلهای موسمی: مجموعه غزل، نشر عرفان ۱۳۸۷[۱۳]
- «هنر قلمدان، مشتمل بر پیشگفتار، انواع قلمدان، شناسائی نقاشان قلمدان» ناشر وحید، ۱۳۶۶[۱۴]
[ویرایش] دیدگاههای ادبی
ادیب در باره مفهوم شعر و سبک خود چنین میگوید:
به عقیده من شعر یک پدیده خیالانگیز معنویست که باید به محض شنیدن، شنونده را متوجه یک حقیقت مسلم و یا یک موضوع عبرتآمیز و یا یک توصیف جاذب از دیدهها و شنیده نماید و او را زیر تأثیر عمیق قرار دهد. شعر باید با بیان احساس خیال شنونده را به زوایای اموری بکشاند که موجب تحریک احساسات و تلطیف عواطف او گردد و به وی درس دلدادگی به حقایق و نیکوییها بدهد. من اینگونه لطایف تخیلی را که همراه با اندیشههای سازندهاست و گاه سرآغاز کارهای بزرگ میشود شعر میدانم به شرط آنکه در قالب وزنهای خوشایند و دلنواز قرار گیرد و از انسجام کامل برخوردار باشد.بهطور کلی ما در ادبیات فارسی «شعر سپید» سراغ نداریم آنچه امروز به این نام آمده اگر جنبهٔ خیالانگیزی و رقّت و عاطفهپروری داشته باشد نثر شاعرانهاست و شعر نیست؛ اگر بخواهند کتابی درباره نثر معاصر بنویسند نمیتوانند نثر شاعرانه را از قلم بیندازند و آنرا در کتابی که برای شعر این زمان است وارد کنند. در قدیم هم نثر شاعرانه داشتهاییم که کسی آنها را شعر ننامیده است؛ مانند مقامات حمیدی، برخی از عبارات گلستان سعدی، مناجات خواجه عبد الله انصاری پارههای از منشآت قائم مقام فراهانی که مسجّع و مقفا بوده و روح شاعرانه داشتهاست؛ و امّا شعر آزاد که من آنرا شعرواره میخوانم چنانچه وزن عروضی داشته باشد و مطلب با احساسی از آن مفهوم شود هر چند وزن عروضی در همان بحر گاهی شکسته شود و به کار بردن قافیه هم الزامی نباشد با آن موافقم و خودم نیز چند قطعه ازین نوع شعروارهها بر سبیل تفنن سرودهام مانند: مرگ رستم در کتاب «حاصل هستی» ولی اگر یک مشت کلمات نامربوط و عبارت نامفهوم به شکلهای مختلف زیر هم بنویسند که بخواهند بگویند نثر نیست باید بگویم نه شعرست و نه نثر بلکه ترّهات است!
اساسا سخنی که دارای جوهره شعری و خیالانگیز و محرک احساسات است باید در لباس نظم خودآرایی کند و با موسیقی کلام همراه باشد وگرنه چندان اثری بر آن مترتب نیست البته هر سخن منظومی هم شعر نیست و نظم تنها کفایت نمیکند.
ادیب برومند در مورد شعر و ادب پارسی و نوع ارتباط ان با مردم چنین میگوید:[۱۶]
- شعرش باید جزء اشعار ممتاز زبان فارسی باشد و استادی اش در شعر مسلم باشد.
- نسبت به فرهنگ ملی و تاریخ و جغرافیای کشور به دیدهٔ احترام و علاقه بنگرد.
- خدمتگزار به فرهنگ و علم و ادب باشد و خود نیز از قدرشناسان خدمتگزاران ایران باشد.
- نسبت به آداب و رسوم باستانی و اصالت زبان فارسی و شعر فارسی اظهار دلبستگی صمیمانه نماید.
- هوادار طبقات زحمتکش بوده و به عدالت اجتماعی وفادار باشد.
- در راه استقلال و آزادی و مصالح ملی از خودگذشتگی نشان بدهد و به طمع مال و منصب از هالهٔ اصالت خود بیرون نیاید و رنگ عوض نکند.
- از هنجارهای درست اخلاقی و وقار و متانت پیروی کند و احترام عنوان «شاعر ملی» را حفظ کند.
- به مردم درس وطن خواهی و ملت دوستی بدهد و غرور ملی را در جامعه بیدار سازد و از کاستیهای جامعه انتقاد کند.
- از حکومتهای خودکامه و بی اعتنا به سرنوشت ملت انتقاد کند و با آنها مبارزه کند.
- از تحمل دشواریها در مقابل حق گویی نهراسد.
- نسبت به گرفتاریهای ملتهای ستم دیده دیگر بی طرف نماند.
- از نزدیک شدن به قدرت مداران همواره بپرهیزد.
[ویرایش] بنیاد فرهنگی و فرهنگسرای ادیب برومند
بنیاد فرهنگی و فرهنگسرای ادیب برومند در در ۲۵ مهر ۱۳۸۲ در شهر گز، زادگاه وی در خانه تاریخی برومند طی مراسمی گشایش یافت. زمین آن به مساحت ۳۳۵۰ متر مربع از سوی وی اهدا گردیده بود.[۱۷]
[ویرایش] منابع
- وبگاه رسمی ادیب برومند
- «حاصل هستی»، ادیب برومند، انتشارات قصیده سرا، ۱۳۸۰.
- تاریخ شفاهی جبهه ملی ایران - مصاحبه با استاد ادیب برومند
- ↑ روزگار دژم - ادیب برومند نشر مدیسه ۱۳۸۸
- ↑ حاصل هستی - ادیب برومند
- ↑ دهباشی، علی. «گفتگو با استاد ادیب برومند». فصلنامه بخارا، آذر و دی ۱۳۸۱ - شماره ۲۷. بازبینیشده در ۰۶ نوامبر ۲۰۱۱.
- ↑ «حاصل هستی». وبگاه کتابخانه ملی. بازبینیشده در ۰۶ نوامبر ۲۰۱۱.
- ↑ «نالههای وطن». وبگاه کتابخانه ملی ایران. بازبینیشده در ۰۶ نوامبر ۲۰۱۱.
- ↑ «درد آشنا». وبگاه کتابخانه ملی ایران. بازبینیشده در ۰۶ نوامبر ۲۰۱۱.
- ↑ «سرود رهائی: گزیدهئی از اشعار سیاسی، میهنی، اجتماعی از سال ۱۳۲۸ تا ۱۳۵۶». وبگاه کتابخانه ملی. بازبینیشده در ۰۶ نوامبر ۲۰۱۱.
- ↑ «راز پرواز». وبگاه کتابخانه ملی. بازبینیشده در ۰۶ نوامبر ۲۰۱۱.
- ↑ کاظمیان، سروش. «بعضی شکسته خوانند، بعضی نشسته خوانند! (پاسخی به نقد سید محمد راستگو بر حافظ ادیب برومند)». ادبستان فرهنگ و هنر، دی ۱۳۷۰ - شماره ۲۵. بازبینیشده در ۰۶ نوامبر ۲۰۱۱.
- ↑ «ارمغان سفر حج». بازبینیشده در ۰۶ نوامبر ۲۰۱۱.
- ↑ «به پیشگاه فردوسی». وبگاه کتابخانه ملی. بازبینیشده در ۰۶ نوامبر ۲۰۱۱.
- ↑ «طراز سخن (مقالات ادبی، سیاسی و هنری)/». بازبینیشده در ۰۶ نوامبر ۲۰۱۱.
- ↑ . گلهای موسمی: مجموعه غزل، وبگاه کتابخانه ملی. http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=1168392&pageStatus=1&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author. بازبینیشده در ۰۶ نوامبر ۲۰۱۱.
- ↑ «هنر قلمدان، مشتمل بر پیشگفتار، انواع قلمدان، شناسائی نقاشان قلمدان». وبگاه کتابخانه ملی ایران. بازبینیشده در ۰۶ نوامبر ۲۰۱۱.
- ↑ بخارا» آذر و دی ۱۳۸۱ - شماره ۲۷
- ↑ بخارا» آذر و دی ۱۳۸۱ - شماره ۲۷
- ↑ «گزارش: گزارش مراسم افتتاح بنیاد فرهنگی و فرهنگسرای ادیب برومند». فصلنامه بخارا، مهر و آبان ۱۳۸۲. بازبینیشده در ۰۶ نوامبر ۲۰۱۱.
[ویرایش] پیوند به بیرون
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
- ادیبان اهل ایران
- اعضای جبهه ملی ایران
- اعضای حزب ایران
- افراد زنده
- اهالی استان اصفهان
- دانشآموختگان دانشگاه تهران
- زادگان ۱۳۰۳
- زادگان ۱۹۲۴ (میلادی)
- شاعران اهل ایران
- شاعران پارسیگوی اهل ایران
- شاعران پارسیگو
- شاعران معاصر اهل ایران
- شاهنامهپژوهان
- حافظ پژوهان اهل ایران
- فعالان دموکراسی در ایران
- فعالان سیاسی اهل ایران
- مصححان اهل ایران
- وکیلان اهل ایران
