عادل فردوسیپور
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
این مقاله به تمیزکاری نیاز دارد. لطفاً آن را تا جایی که ممکن است از نظر املا، انشا، چیدمان و درستی بهتر کنید. سپس این الگو را از بالای مقاله حذف کنید. محتویات این مقاله ممکن است غیرقابل اعتماد و نادرست یا جانبدارانه باشد یا قوانین حقوق پدیدآورندگان را نقض کرده باشد. |
|
|
لحن این مقاله یا بخش برای ویکیپدیا، غیر رسمی یا نامناسب است. برای راهنمایی بیشتر به راهنمایی برای نوشتن مقالههای بهتر رجوع کنید. احتمالاً در بحث همین صفحه توضیحی درباره این مطلب موجود باشد. |
| تولد | مهر ۱۳۵۳ تهران، ایران |
| زمینه فعالیت | گزارشگر فوتبال تهیه کننده مجری روزنامه نگار تدریس زبان در دانشگاه |
عادل فردوسیپور یکی از مشهورترین گزارشگران فوتبال ایران است. او دارای مدرک کارشناسی ارشد مهندسی صنایع از دانشگاه صنعتی شریف است و هماکنون به ارایهٔ واحد درسی زبان تخصصی مهندسی صنایع در این دانشگاه در کنار گزارشگری فوتبال مشغول است.
او پایهگذار و مجری برنامهٔ ۹۰ ( در سال ۱۳۷۸ ) که از شبکهٔ سوم سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش میشود نیز هست.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] زندگی
عادل در مهر ماه ۱۳۵۳ در محله شهر آرا تهران زاده شد.[نیازمند منبع]
[ویرایش] تحصیل
عادل دوران دبستان را در مدرسهٔ ذوقی گذراند و با وجوده علاقهٔ بسیارش به فوتبال از درسش دور نشد و دیپلم خود را از دبیرستان البرز با معدل ممتاز گرفت. سرانجام در رشتهٔ مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی شریف پذیرفته شد و تحصیلات خود را در همین رشته و دانشگاه تا مقطع کارشناسی ارشد ادامه داد.
[ویرایش] کار رسانه ای
[ویرایش] روزنامه نگاری
عادل، فعالیت رسانهای خود را در سال ۱۳۷۲، با روزنامهنگاری در روزنامهٔ ابرار ورزشی به سردبیری اردشیر لارودی آغاز کرد. در آن زمان، سال سوم کارشناسی بود. خود وی در این باره میگوید:
| ” | «من علاقه دارم کار کنم؛ مطلب بنویسم». اردشیر لارودی سردبیر آنوقت ابرار ورزشی از او در مورد حیطه کاریاش پرسید: «ترجمه»! یک متن داد دستش و خداحافظی کرد؛ «فردا صبح اول وقت رفتم دفتر روزنامه. کارم رو تحویل دادم و بعد از چند روز کارم رو شروع کردم». | “ |
او پس از قبولی در آزمون گزارشگری صدا و سیما کار روزنامه نگاری را رها کرد.
[ویرایش] گزارشگری
او در پایان سال ۱۳۷۳ پس از چندین بار آزمون به صدا و سیما راه یافت و در ابتدا به گزارش برنامه منتخب ورزشی (برنامهای آرشیوی از شبکه سوم سیما که در نیمه شب پخش میشود) میپرداخت. فردوسی پور کم کم پیشرفت کرد و توانست بازیهای بهتری را گزارش کند. او پس از گزارشهای خوبش در جام جهانی ۹۸، توانست خود را به همه بشناساند و از آن پس بود که به عنوان گزارشگر بازیهای زنده و مهم انتخاب شد. در آن زمان که تلفظ نادرست نامهای خارجی در گزارشهای فوتبال صدا و سیما زیاد اتفاق میافتاد، او از معدود گزارشگران مسلط به زبانهای خارجی بود.
وی در چند سال اخیر در بیشتر نظرسنجیهای شبکه سوم سیما به عنوان نفر اول گزارشگری برگزیده شدهاست. در مسابقه پیام کوتاه روزنامه خبرورزشی درباره بهترین گزارشگران، او با بیش از ۹۱٪ رایها و با اختلاف فاحشی نسبت به دیگران به عنوان بهترین گزارشگر برگزیده شد. او در مراسم اهدای توپ طلای فوتبال ایران نیز جایزهٔ بهترین گزارشگر را از افشین قطبی دریافت کرد.[۱]
[ویرایش] برنامه ۹۰
این روند محبوبیت تا داغتر شدن رقابتهای لیگ ادامه داشت و در همین زمان بود که برنامه نود شکل گرفت. نود همان برنامه هفتگی تحلیلی ویژه فوتبال بود که در تمام جهان اجرا میشد اما فردوسی پور، از همان ابتدا پیرو یک اصل بود. او تنها نقش مجری برنامه را برعهده گرفت و از کارشناسان دعوت کرد تا در دو بخش داوری و فنی، او را همراهی کنند.
در نود، فردوسی پور مجری و تهیه کننده، دیگر نه یک کارشناس و مفسر صریح که صرفاً کسی بود که تعادل برنامه را برقرار میکرد.
بیش از ۱۰ سال از اولین برنامه نود میگذرد و این برنامه با وجود گذشت زمان هنوز هم بسیار پر مخاطب است و با به چالش کشیدن مربیها و داوران همراه است و تقریبا همه علاقهمندان به فوتبال این برنامه را دنبال میکنند.[نیازمند منبع] برنامه نود نقش موثری در جامعه فوتبال کشور داشتهاست. این روزها بر سر مشاجره وی با آخوندی از مسئولان سازمان تربیت بدنی چالشی عظیم بر سر راه برنامه وی ایجاد و منجر به دستگیری چندین روزنامه نگار حامی او از جمله مهدی هژبری، مدیر اجرایی روزنامه نود شده است.[۱][[۲]] در سال ۲۰۰۹ نشریه نیوزویک فردوسیپور را یکی از بیست شخصیت قدرتمند ایران دانست.[۲]
[ویرایش] تئاتر
عادل فردوسی پور با گروه اجرایی نمایش «فنز» به نویسندگی و کارگردانی محمد رحمانیان همکاری داشت. نمایش «فنز» درباره یک خانواده انگلیسی بود که همگی از طرفداران متعصب تیم منچستر یونایتد بوده و پرویز پرستویی در این نمایش نقش برادر بزرگتر را ایفا میکرد که گزارشگر رادیو است.
[ویرایش] تکه کلامها و گفتارهای به یاد ماندنی
- "چه میکنه این بازیکن!" - در اغلب بازیها
- "عجب گلنزنی شده این بازیکن!" - در اغلب بازیها
- "چه بازی دراماتیکی شده این بازی!" - در بعضی بازی ها (به تقلید از جان ماتسن گزارشگر مشهور انگلیسی)
- "گل برای تیم فلان توسط فلانی زده میشه!" - ساختار جملههای او پس از هر گل
- "خداحافظ جام جهانی و شاید خداحافظ برانکو" - در پایان بازی ایران و پرتغال در جام جهانی ۲۰۰۶
- "از اون سمت حرکتی رو آغاز کرده!" - هنگامی که بازیکنان از جناحین حرکت میکنند
- "توپ رو به آسمان می کوبه!" - در اغلب بازیها
- "تعویض رویایی علی پروین"(بازی پرسپولیس-فجرسپاسی سال۱۳۸۱ که ابراهیم اسدی بلافاصله پس از ورود به زمین گل زد)
- "عجب فوتبالیستیه این علی دایی، همیشه در لحظات حساس به داد تیم ما می رسه"(بازی ایران-عربستان، جده، مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲، اشاره به گل مساوی ایران توسط علی دایی)
[ویرایش] منابع
- ↑ همشهری آنلاین
- ↑ [Iran’s Top 20, Newsweek http://www.newsweek.com/id/199145/page/1]
