ظفرنامه (اورنگ زیب)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ظفرنامه(پنجابی:ਜ਼ਫ਼ਰਨਾਮਹ یا ਜ਼ਫ਼ਰਨਾਮਾ) نامه‌ای است که دهمین گورو در آئین سیک، گورو گوبیند سینگ در سال ۱۷۰۵ میلادی به شاه مغولی هند، اورنگ زیب نوشت.

این نامه تماماً به شعر فارسی نوشته شده بود. گورو گوبیند سینگ این نامه را از روستای دینه در ولایت ملوه در پنجاب به پادشاه در دهلی نوشته بود. او در این نامه، پادشاه را برای پیمان شکنی مورد سرزنش قرار داده اما از برخی صفات او ستایش کرده‌است.

نمونه شعر[ویرایش]

چه خوش شاه شاهان اورنگ زیب که چالاک دست است و چابک رکیب
که نیکوجمال است و روشن ضمیر خداوند ملک است و صاحب امیر
که بخشش کبیر است در جنگ کوه ملایک صفت چون ثریا شکوه
ببین گردش بیوفای زمان پس پشت افتد رساند زیان
ببین قدرت نیک یزدان پاک که از یک بدی لک رساند هلاک
چو دشمن کند مهربان است دوست که بخشندگی کار بخشنده اوست
هر آن کس که خود راستبازی کند رحیمی بر او رحم سازی کند

منبع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Zafarnamah»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۶ فوریه ۲۰۱۴).