طاعون گاوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

طاعون گاوی از بیماری‌های عفونی دام بود که در سال ۲۰۰۱ ریشه‌کن شد.

در حدود ۳۰۰سال از شناسائی آن می‌گذرد. در گذشته عامل تلفات عمده در دامهای اهلی و وحشی بوده وشیوع آن بصورت پاندمی (واگیری جهانی) در گذشته عامل بروز قحطی و گرسنگی در نقاط مختلف جهان بخصوص آفریقا و آسیا محسوب می‌گردید. والتر پلورایت واکسن این بیماری را کشف کرد.

طاعون گاوی در ایران[ویرایش]

طاعون گاوی اول بار در سال ۱۹۲۴میلادی برابر با سال ۱۳۰۳ از مرزهای غربی واردایران شده و شیوع یافت واستان‌های آذربایجان و مناطق شمالی کشور را در بر گرفت.