ضریب هوشی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ضریب هوشی یا بهره هوشی یا هوشبهر، (IQ)مخفف Intelligence Quotient و عددی با میانگین ۱۰۰ و واریانس ۱۵ میباشد. از این رو در ردهبندی و تقسیم هوش، به صورت متوسط حدود ۷۰٪ از مردم دارای هوش میانگین، ۱۲٪ هوش بالاتر از میانگین، ۲٪ درصد خیلی باهوش و ۱٪ افراد نابغه را تشکیل میدهند. همین روند در مورد افراد کمهوش، عقبمانده ذهنی و ... در جهت دیگر برقرار است.
محتویات |
[ویرایش] روش بدست آوردن ضریب هوشی
برای بدست آوردن ضریب هوشی فرد، از وی آزمون های گوناگونی برای ارزیابی قابلیتهای مختلف ذهنی وی گرفته میشود. هر تست بخشی از ویژگیهای مغزی و فکری فرد را که در زیر بخشی از آنها لیست شدهاند را محک زده سپس از روی آنها با توجه به سن فرد، ضریب هوشی محاسبه میگردد.
[ویرایش] قابلیتهای مغز
- تشخیص الگوها (Pattern recognition)
- قدرت حافظه کوتاه مدت (Short-Term memory)
- استفاده فرد از واژهها (Vocabulary)
- سرعت محاسبه فرد (Computational speed)
- درک روابط یا جبر (Algebra)
- اطلاعات عمومی (General Knowledege)
- محاسبات ریاضیات (Arithmetic)
- درک فضایی (Spatial ability)
- منطق (Logic)
- تلفظ (Spell)
- ...
[ویرایش] جستارهای وابسته
- هوش احساسی (EQ)
- تیزهوش
- نابغه
- رابطه ضریب هوشی با جنسیت
- رابطه ضریب هوشی با نژاد
- رابطه ضریب هوشی با تغذیه
- ضریب هوشی و ثروت ملتها (کتاب)
[ویرایش] منبع
Wikipedia contributors, «Intelligence quotient,» Wikipedia, The Free Encyclopedia
