ضریب هوشی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ضریب هوشی یا بهره هوشی یا هوشبهر، (IQ) عددی است با میانگین ۱۰۰ و واریانس ۱۵ میباشد. از اینرو در رده بندی و تقسیم هوش, به صورت متوسط حدود ۷۰٪ از مردم دارای هوش میانگین, ۱۲٪ هوش بالاتر از میانگین, ۲٪ درصد خیلی باهوش و ۱٪ افراد نابغه را تشکیل میدهند. همین روند در مورد افراد کم هوش, عقب مانده ذهنی و.. در جهت دیگر برقرار است.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] روش بدست آوردن ضریب هوشی
برای بدست آوردن ضریب هوشی فرد, از وی تستهای گوناگونی برای ارزیابی قابلیتهای مختلف ذهنی فرد گرفته میشود. هر تست بخشی از ویژگیهای مغزی و فکری فرد را که در زیر بخشی از آنها لیست شدهاند را محک زده سپس از روی آنها با توجه به سن فرد, ضریب هوشی محاسبه میگردد.
[ویرایش] قابلیتهای مغز
- تشخیص الگوها (Pattern recognition)
- قدرت حافظه کوتاه مدت (Short-Term memory)
- استفاده فرد از واژهها (Vocabulary)
- سرعت محاسبه فرد (Computational speed)
- درک روابط یا جبر (Algebra)
- اطلاعات عمومی (General Knowledege)
- محاسبات ریاضیات (Arithmetic)
- درک فضایی (Spatial ability)
- منطق (Logic)
- تلفظ (Spell)
- ...
[ویرایش] جستارهای وابسته
- هوش احساسی (EQ)
- تیزهوش
- نابغه
- رابطه ضریب هوشی با جنسیت
- رابطه ضریب هوشی با نژاد
- رابطه ضریب هوشی با تغذیه
[ویرایش] پیوند به بیرون
[ویرایش] منبع
Wikipedia contributors, «Intelligence quotient,» Wikipedia, The Free Encyclopedia
