ضریب بی‌مرکزی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ضریب بی مرکزی(به انگلیسی: Acentric factor) کمیتی بدون بعد است که در علم ترمودینامیک و برای توصیف ویژگی های یک گاز به کار می رود.فاکتور های مهم دیگر در توصیف ویژگی های گاز عبارت اند از:وزن مولکولی،دمای بحرانی ، فشار بحرانی و حجم بحرانی.این کمیت نخستین بار در سال 1955 توسط پیتزر(به انگلیسی: Pitzer) ارائه گردید.این کمیت با نماد \omega نشان داده می شود و به صورت زیر تعریف می شود[۱]:

\omega = - \log_{10} (p^{\rm{sat}}_r) - 1, {\rm \ at \ } T_r = 0.7

در این رابطه T_r = \frac{T}{T_c} که همان دمای کاهیده و p^{\rm{sat}}_r = \frac{p^{\rm{sat}}}{p_c} که همان فشار کاهیده می باشد.

برای یک گاز تک اتمی مانند گاز های بی اثر در T_r = 0.7 فشار بخار اشباع برابر 0.1 فشار بحرانی می باشد و مقدار ضریب بی مرکزی برابر صفر خواهد شد.[۱]

همچنین ببینید[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ J.M. Smith, H.C. Van Ness, M. M. Abbott. Introducción a la Termodinámica en Ingeniería Química. 5ª Ed. McGRAW-HILL (1997). pp 97-100.