ضریب اشتراک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ضریب اشتراک در شبکه‌های کامپیوتری یا در اصطلاح دیگر نرخ رقابت (Contention Ratio)، نرخ حداکثر بالقوه تقاضا برای یک پهنای باند مشخص است. هر چه ضریب اشتراک بالاتر باشد تعداد کاربرانی که می بایست همزمان از یک پهنای باند مشخص استفاده کنند بیشتر خواهد بود. بدین ترتیب پهنای باند موثر در زمان های اوج مصرف کمتر خواهد بود.

به عنوان مثال در انگلستان سرویس «خط اشتراک دیجیتال با نرخ تطبیقی» با ضریب اشتراک ۲۰:۱ و ۵۰:۱ بازاریابی می‌شود بدین معنی که ۲۰ تا ۵۰ مشترک به پهنای باندی به عنوان مثال ۸ مگابیت درثانیه متصل می‌شوند و این پهنای باند ۸ مگابیتی را به اشتراک می‌گذارند.[۱]

در ایران برخی شرکت‌ها خدمات ADSL را با ضریب اشتراک ۱۰:۱ ارایه می‌دهند، که سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی آن را به عنوان محدودیت متمایز کننده سرویس های اختصاصی و اشتراکی تعیین کرده است[۲].

پانویس[ویرایش]

  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Contention Ratio»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۱).
  2. تابناک، اعلام قيمت خطوط اختصاصي اينترنت ، تاریخ انتشار: ۲۱ دی ۱۳۹۰، تاریخ بازیابی: ۲۳ دی ۱۳۹۰