ضامن اجرای عملی ۱۷۱۳

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Pragmatica Sanc.jpg

ضامن عملی یا پراگماتیک سانکسیون ۱۷۱۳(لاتین:Pragmatica Sanctio، فرانسوی:Pragmatique Sanction) فرمانی بود که کارل ششم، امپراتور مقدس روم را مطمئن می‌ساخت که آرشی‌دوشی اتریش به دخترش ماریا ترزا به ارث خواهد رسید.

کارش ششم در ۱۷۰۳ با الیزابت کریستینه فن برانشوایگ-ولفنبوتل پیمان زناشویی بست، ولی آن دو دارای فرزند پسری نشدند تا آنجا که در ۱۷۱۱ کارل تنها عضو نرینهٔ زندهٔ دودمان هاپسبورگ بود. از برادر بزرگتر وی یوزف یکم نیز پسری برجای نمانده‌بود. همچنین به دلیل وجود قانون سالیک(قانونی که دختران را از به ارث بردن پادشاهی محروم می‌داشت)، کارل می‌بایست اقدامی نامعمول انجام دهد تا زمینه را برای به تخت نشینی یک زن از خاندان هاپسبورگ فراهم آورد. دختر بزرگ او ماریا ترزا در ۱۷۱۷ زاده‌شد و بی‌درنگ از سوی کارل ششم به ولیعهدی رسید. این اقدام سبب‌ساز جنگ جانشینی اتریش گردید.

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "Pragmatic Sanction of 1713," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Pragmatic_Sanction_of_1713&oldid=454386463 (accessed October 19, 2011).