صلیب راستین
صلیب راستین قطعات بجا مانده از داری است که مسیحیان معتقدند عیسی مسیح در سال سیام میلادی بالای آن جان سپرده است.
آن گاه که هلن مادر کنستانتین کبیر به زیارت اورشلیم رفت، به درخواست وی جایی (جبل الجلجله) را که عیسی به دار زده شده بود، کاوش کردند و سه چلیپا یافتند زیرا آنچنان که در انجیل آمده برای اینکه به عیسی توهین شده باشد، او را میان دو دزد بدار زدند. برای اینکه دار خود عیسی مشخص شود، زن بیماری را که در آستانهٔ مرگ بود، سایهای از آن سه چلیپا بر روی او انداختند، از سایه چلیپایی که او بهبودی یافت، دانستند که آن چوبهٔ چلیپا از آن عیسی است.
پس از آن که چلیپا درست شناخته شد، به فرمان هلن آن را دو قسمت کردند، نیمی را از برای کنستانتین امپراتور بیزانس به قسطنطنیه فرستاد و نیمی دیگر را در یک غلاف سیمین نهاد و کلید آن را به اسقف اورشلیم سپرد و در کلیسای برخاستن مسیح در همان پشتهٔ جلجله نگاهداری کردند. این چوبهٔ دار نزد پیروان مسیح گرامیترین یادگاری از مسیح است.[۱]
پوراندخت شاهنشاه زن ایرانی و سی امین شاهنشاه ساسانی در سال ۶۳۰ میلادی، دختر پرویز که پس از قتل شهربراز و جوانشیر بر تخت سلطنت نشست چوب چلیپا صلیب راستین که از روم آورده بودند و خسرو پرویز باز نداده بود را به ملک (پادشاه) روم بازداد تا او را به پوراندخت میل افتاد و رها نکرد (اجازه نداد) که کسی در پادشاهی او بعجم رود (حمله کند).
پانویس [ویرایش]
- ↑ پورداود، ص ۳۴۹ و ۳۵۰
بلعمی، ص ۱۱۹۸ تا ص ۱۲۰۱
منابع [ویرایش]
پورداود، ابراهیم. آناهیتا، پنجاه گفتار پورداود، تهران: انتشارات امیرکبیر، ۱۳۴۳
