صفت اشاره
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
صفت اشاره[ویرایش]
یکی از انواع وابستهها ی پیشین که قبل از اسم(هسته)می آیند. (این، آن، همین، همان)این کلمهها هر گاه در جمله قبل از اسم بیایند و به اسم قبل از خود وابسته باشند، تشکیل گروه اسمی می دهند که در یک گروه اسمی، اسم به عنوان هسته و صفت اشاره، وابستهٔ پیشین اسم است. باید توجه داشته باشیم رسم نمودار بیکانی این گروه اسمی همیشه وابسته از زیر به صورت پیکانی منحنی به زیر هسته که زیر پابستهٔ پیشین و پسین خط کشیده شده وصل می شود.مانند:
آن متصل به کار گر شده و وابسته و نوع آن و هسته را مشخص می کنیم.و بقیه هم همین طور.
منابع[ویرایش]
- کتاب زبان فارسی سال اول دبیرستان، تهران: وزارت آموزش و پرورش، ۱۳۸۸
