شیوه دوریک یا دوریسی یکی از سه شیوه کلاسیک در یونان باستان و معماری کلاسیک است. این شیوه که نام خود را از سرزمین مرکزی یونان گرفته است، اصلیترین شیوه معماری یونان است. زیرا هم قدیمیتر و هم مشخصتر از سایر شیوههای یونانی است. ستون دوریک مشتمل بر بدنه ستون که از قاعده دایره برخوردار است و از پایین به بالا از قطر دایره کاسته میشود. سطح بدنه ستون با شیارهای کم عمق عمودی به نام قاشقیها تزیین شده است. در انتها بخش بدنه با یک خط افقی معروف به گلوبند یا گلویی به سر ستون متصل میشود. سر ستون از بالشتگی و تاوه چهار گوش واقع بر روی آن تشکیل یافته است. اسپر از دو بخش اصلی دیگر تشکیل شده و اجزاء آن عبارتند از: فرسب (ردیف سنگهای صیقل خورد، و افقی که مستقیماً بر روی سر ستونها تکیه دارد) و افریز با سه ترکیها و چهار گوشیهای تزئینیاش و طره به صورت مثلثی در میآید، و با لبهٔ برجسته به بیرون خود سطح سنتوری را احاطه میکند. همه بخشهای بنا از سنگهایی تراشیده شده که بدون ملات بر روی هم قرار گرفتهاند تشکیل شدهاند و بدیهی است که در نهایت استادی ساخته و پرداخته شدهاند. نسبت ارتفاع به قاعده در ستون دوریک در اغاز ۴ به ۱ بوده ولی در دوره کلاسیک این نسبت به پنج و یک دوم و پنج و سه چهارم میرسد. در دورهٔ هلنی نسبت ۷ به۱ میشود. [۱]
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Doric order»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۰۱۱).
