شیوههای حکومت
| این مقاله بخشی از سلسله مقالههای سیاسی است. |
| شیوههای حکومت |
|---|
| ساختار قدرت |
| منبع قدرت |
| درگاه سیاست |
شیوه حکومت یا شیوه حکمرانی بر یک کشور اشاره به مجموعهای از خصوصیات سیاسی دارد که یک حکومت را به منظور اجرای قدرتش بر یک بدنه سیاسی قدرت میدهد. شیوه حکومت رژیم و یا سیستم حکومتی نیز خوانده میشود. علاوه بر کشورها سازمانهای مذهبی همچون کلیساها، شرکتها، کلوبها و سایر مجموعههای زیرملی نیز شیوه حکومتی دارند. [۱]
حاکمیت[ویرایش]
حاکمیت شامل این مفاهیم است:
- وضع و اصلاح قوانین
- قدرت سیاسی و اخلاقی دولت
- استقلال سیاسی و قضایی یک جامعه
حاکمیت بسته به نوع و شیوه حکومت متفاوت است. در جمهوریها معمولاً حاکمیت را به مردم نسبت میدهند و در پادشاهیها به پادشاه نسبت داده میشود. حاکمیت خود دو نوع است. حاکمیت داخلی به معنی قدرتهایی که دولت بر اتباع خود و یا بر خارجیان ساکن کشور خود و یا کشتیهایش در دریاهای آزاد دار. حاکمیت خارجی شامل حق داشتن روابط با سایر دولتها و یا بستن قرارداد و اعلان جنگ است. حاکمیت داخلی شامل حاکمیت سیاسی و حاکمیت قضایی است. دولتها ممکن است حاکمیت خارجی نداشته و این حاکمیت را به دولت دیگری واگذار کرده باشند که در این صورت دولت تحتالحمایه نام دارند.[۲]
سیاست های حکومتی[ویرایش]
انواع سیاستهای حکومتی عبارتند از:
- حکومت های لیبرال دموکراسی
- حکومت های سوسیال دموکراسی
- رژیم های استبدادی[۳]
پانویس[ویرایش]
- ↑ :en:Government
- ↑ داریوش آشوری. فرهنگ سیاسی. چاپ دوازدهم. تهران: مروارید، ۱۳۵۸. ۷۹.
- ↑ دکتر آرام طاعتی، جزوه درسی (دانشگاهی). دانشگاه آزاد اسلامی (واحد تهران جنوب).
