شیمی محض

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شیمی محض (به انگلیسی: Pure Chemistry) یکی از گرایش‌های دانش شیمی در ایران می‌باشد. تقسیم‌بندی شیمی به دو گرایش محض و کاربردی برگرفته از نام انجمن جهانی شیمی محض و کاربردی است و در ایران و به‌وسیله‌ی شورای عالی انقلاب فرهنگی صورت گرفته است و در هیچ‌جای دیگر جهان معتبر نیست.

واحدهای درسی شیمی محض[ویرایش]

شاخه‌های درسی شیمی محض شیمی فیزیک، شیمی آلی، شیمی معدنی و شیمی تجزیه می‌باشند که دروس عملی و نظری دیگر زیرمجموعه این شاخه‌ها می‌گردند.

شیمی کوانتومی ، طیف‌سنجی مولکولی، شیمی آلی فلزی، , شیمی فیزیک آلی ، واحدهای اختصاصی درسی شیمی محض هستند که در رشته شیمی کاربردی جز درس‌های اختیاری به شمار می‌روند.

شیمی محض علاوه بر واحدهای درس‌های تئوری، واحدهای درس‌های عملی (آزمایشگاهی) را نیز شامل می‌شود که اهمیت این واحدهای درسی آزمایشگاهی در یادگیری روش‌های آزمایشگاهی و نحوه استفاده از دستگاه‌های آزمایشگاهی است.

تفاوت‌های شیمی محض و شیمی کاربردی[ویرایش]

تفاوت واحدهای درسی میان رشته‌های محض و کاربردی تنها بین ۱۲ تا ۱۸ واحد (بسته به دانشگاه متفاوت است) می‌باشد و در بقیه واحدهای درسی (حدود ۱۳۰ واحد) با یکدیگر مشترک‌ هستند. واحدهای تئوری و عملی هر دو رشته تقریبا مساوی می‌باشد، اما در پایان دوره کارشناسی، دانش‌آموختگان گرایش کاربردی باید پایان‌نامه ارائه کنند و دانش‌آموختگان رشته محض به صورت اختیاری می‌توانند آن را انتخاب نمایند.

گرایش تحصیلی بعد از کارشناسی[ویرایش]

شیمی محض تنها در مقطع کارشناسی (لیسانس) است و دانشجویان مقاطع کارشناسی ارشد (فوق لیسانس) و دکترا می‌توانند در هر یک از زمینه‌های تخصصی شیمی تحصیل کنند.

منبع[ویرایش]

  • Modern Chemistry Pure and Applied- by ARTHUR J. HALE- London, Virtue & Co.- 1920- UK

جستارهای وابسته[ویرایش]