شیرین بیانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شیرین بیانی
Shirin-Bayani1.jpg
دکتر شیرین بیانی در مراسم بزرگداشت خیام، ۱۳۸۹، مشهد
زمینهٔ کاری تاریخ، ادبیات فارسی
زادروز ۱۳۱۷
ایران، تهران
پدر و مادر ملکزاده بیانی و خانبابا بیانی
ملیت Flag of Iran.svg ایران
محل زندگی ایران، تهران
نام(های)
دیگر
م. دیده ور
پیشه تاریخ نگار، استاد دانشگاه و پژوهشگر
همسر(ها) محمدعلی اسلامی ندوشن
مدرک تحصیلی دکترا ادبیات از دانشگاه سوربن فرانسه، استادی تاریخ سیاسی، فرهنگی و اجتماعی پیش از اسلام و تاریخ سیاسی و فرهنگی و اقتصادی مغول - ایلخانی

شیرین بیانی (زاده ۱۳۱۷) تاریخ‌نگار، پژوهشگر، استاد دانشگاه و مولف ایرانی است. او علاوه بر تدریس در دانشگاه تهران، به سفرهای پژوهشی در قاره‌های آسیا، اروپا و آمریکا دست زده‌است و کتاب‌های تاریخ‌شناسی تالیف کرده‌است. کتاب سه جلدی «دین و دولت در ایران عهد مغول» او برنده جایزه کتاب سال ایران در سال ۱۳۷۰ شد.[۱]

زندگی[ویرایش]

شیرین بیانی در ۱۱ مرداد ۱۳۱۷ در تهران زاده شد. پدر و مادرش، ملکه ملک‎زاده و خانبابا بیانی هر دو از استادان ایران بودند. او در دبیرستان‌های ژاندارک و انوشیروان دادگر در رشتهٔ ادبی تحصیل کرد و کارشناسی خود را در تاریخ از دانشگاه تهران گرفته و دوره دکترایش را در دانشگاه سوربن (۱۳۴۱) فرانسه گذرانید. او در ایران در رشته‌های تاریخ سیاسی، فرهنگی و اجتماعی پیش از اسلام و تاریخ سیاسی، فرهنگی و اقتصادی مغول - ایلخانی با عنوان پروفسور (استاد) در دانشگاه تهران تدریس کرد[۱].

شیرین بیانی با محمدعلی اسلامی ندوشن ازدواج کرده‌است و دو فرزند پسر دارد.[۱]

آثار[ویرایش]

  • «دمساز دو صدکیش: دربارة مولانا جلال‌الدین»، شیرین بیانی، تهران، انتشارات جامی، ۱۳۸۴
    • مؤلف در این کتاب سعی کرده‌است جنبه‌های گوناگون زندگی مولانا جلال‌الدین را «با پیروی از طرز اندیشة خود وی» مورد بررسی قرار دهد. کتاب در دو بخش تدوین شده‌است. نویسنده در بخش اول به «خاندان و سرچشمه‌های فکری مولانا جلال‌الدین» می‌پردازد. تأثیر مکاتب مختلف تصوف و نیز اندیشة عرفانی شمس‌الدین تبریزی بر مولانا در این بخش مورد بحث قرار می‌گیرد. بخش دوم کتاب به «اندیشه‌های عرفانی، علمی و سیاسی مولانا» اختصاص دارد.
  • ۱۳۷۹ - مغولان و حکومت ایلخانی در ایران، سازمان سمت
  • ۱۳۸۱ - ایران از ورود آریاییها تا سقوط هخامنشیان، سازمان سمت
  • ۱۳۷۷ تیسفون و بغداد در گذر زمان، انتشارات جامی
  • ۱۳۶۷-۷۵ - کتاب سه جلدی «دین و دولت در ایران عهد مغول»، انتشارات مرکز نشر دانشگاهی (برنده جایزه کتاب سال ایران در سال ۱۳۷۰)[۱]
  • ۱۳۵۵ - شامگاه اشکانیان و بامداد ساسانیان، انتشارات دانشگاه تهران
  • ۱۳۵۵ - هشت مقاله در زمینهٔ تاریخ، انتشارات توس
  • ۱۳۵۳ - ایران در برخورد با مغول، انتشارات طهوری
  • ۱۳۵۲ - زن در ایران عصر مغول، انتشارات دانشگاه تهران
  • ۱۳۴۳ - تاریخ آل جلایر، انتشارات دانشگاه تهران

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ فرخ‌زاد، پوران ص.۲۰۶

منابع[ویرایش]