شکست‌ناپذیر (شعر)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شکست ناپذیر شعری است از ویلیام ارنست هنلی که برای اولین بار در سال ۱۸۷۵ منتشر شد.

زمینه[ویرایش]

ویلیام هنلی در سن ۱۲ سالگی و بر اثر سل استخوان یک پای خود را از زیر زانو از دست می دهد. با این وجود او تسلیم نمی شود و زندگی فعالی را در پیش می گیرد تا جایی که ورود به دانشگاه آکسفورد تنها یکی از موفقیت‌های او را تشکیل می دهد.

متن شعر[ویرایش]

در فراسوی این شب تیره که چون مغاکی میان دو قطب مرا در برگرفته است

برای سرشت استوار و تسخیرناپذیر خویش شکرگزار خدایانم


در شرایط طاقت فرسا نه دست از تلاش برداشتم و نه به لابه و زاری افتادم

با پتک ایام و زیر آوار سرنوشت، سرم خونین اما برافراشته است


فراسوی این جایگاه پر از خشم و اشک، جز سایه های وحشت دیده نمی‌شود

و با تمامی تهدید و رنج سالیان دراز, در من نشانی از هول و هراس نیست


از این گذرگاه تنگ و تاریک و از پیامدهای در تقدیر، واهمه‌ای ندارم.

من، ارباب سرنوشت خویشتنم, من ناخدای سرشت خود هستم

ارجاع به فرهنگ عامه[ویرایش]

منابع[ویرایش]