شکرانلو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شکرانلو
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان خراسان شمالی
شهرستان شیروان
بخش مرکزی
نام(های) قدیمی اُزدک
مردم
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱۷۲۴ متر

شکرانلو(به کردی: شُکران) نام روستایی در استان خراسان شمالی است. این روستا از توابع شهرستان شیروان است.

موقعیت[ویرایش]

روستای شکرانلو در فاصلهٔ ۴۷ کیلومتری شمال شرق شیروان قرار دارد که از شمال با روستایچپانلو، از جنوب با روستای قلعه صفا و قوچ قلعه و از شرق با کوه کیسمار و از غرب با کوه قنبر و کوه حاتم‌خان ارتباط دارد.

جمعیت[ویرایش]

شکرانلو دارای ۴۳ خانوار و ۲۲۰ نفر جمعیت است که به زبان کردی کرمانجی تکلم می‌کنند و جزء دهستان سیوکانلو شیروان می‌باشد. شکرانلوها یکی از عشیره‌های مهم و اصیل ایل سیفکانلو هستند که از کردستان ترکیه به ناحیهٔ شمالی خراسان مهاجرت کرده‌اند. امین زکی می‌نویسد: محل اولیهٔ عشیرهٔ شکرانلو را در کردستان ترکیه و ناحیهٔ مُش (mosh) ذکر کرده‌اند.

نام پیشین روستا[ویرایش]

نام روستا سابقاً اُزدک (ozdag) بود که بعداً نام طایفهٔ شکرانلو را بر آن نهادند.

کوه‌ها، دره‌ها و چشمه‌های شکرانلو[ویرایش]

کوههای: قنبر، حاتم‌خان، قاضی و دره‌های: قوره‌دره، گربه‌دیره و ناله‌آق و ناله‌قامیش و همچنین چشمه‌های قنبر در کوه قنبر با آبی سرد و گوارا و مناظری زیبا و دیدنی و کانی سوگدلی و کانی حاتم‌خان در حوزهٔ روستای شکرانلو قرار دارند.

گیاهان طبی[ویرایش]

در کوهها و دامنه‌های سرسبز این روستا انواع گیاهان خودرو و طبی مانند: کاکوتی، زرک(زرشک)، سیب تالک، مندک، گون، پوپک، هلز، قارچ خوراکی، کنگر، شقایق می‌روید.

شغل اهالی[ویرایش]

شغل مردم دامداری وکشاورزی است.

محصولات[ویرایش]

محصولات عمده آن: فراورده‌های دامی، گندم، جو و سیب‌زمینی می‌باشد.

آثار قدیمی[ویرایش]

در شکرانلو آثار قدیمی به وضوح دیده نمی‌شود اما با توجه به ظروف مسی وسفالی که گهگاه در گوشه وکنار این روستا پیدا شده‌است قدمت شکرانلو را به زمان قبل از ازبکان می‌رساند واحتمالاً نام محل آبادی ازبک بوده که به مرور به ازدک تبدیل یافته‌است طبق گفته معمرین روستا دور قلعه شکرانلو در سابق حصارکشی ودارای برج وبارو بوده‌است. در محلی معروف به راه شیخ اثر جای پا دیده می‌شود که عده‌ای معتقدند یکی از مردان حق به این جا آمده وشخصی را که مزاحم مردم بوده از بین برده‌است که معمولاً شب‌های جمعه مردم برای نذز ونیاز به آن‌جا می‌روند.

امکانات[ویرایش]

امکانات روستا در حال حاضر شامل: راه آسفالته، سرویس ایاب وذهاب، دبستان، مسجد. لوله‌کشی آب، آسیاب وشورای ده‌است.

منابع[ویرایش]

مقیمی، محمد اسماعیل، جغرافیایی تاریخی شیروان