آرتور شوپنهاوئر
![]() |
||
| شناسنامه | ||
|---|---|---|
| تاریخ تولد | ۲۲ فوریه ۱۷۸۸ | |
| زادگاه | گدانسک ، |
|
| تاریخ مرگ | ۲۱ سپتامبر ۱۸۶۰ (سن:۷۲ سال) | |
| محل مرگ | فرانکفورت ، |
|
| نام همسر | ازدواج نکرد | |
| تأثیرگرفته از | کانت، گوته، اسپینوزا، جوردانو برونو، هیوم | |
| تأثیرگذار بر | ساموئل بکت، آلبرت اینشتین، زیگموند فروید،
کارل گوستاو یونگ، فردریش نیچه، کارل پوپر، |
|
| تألیفات | جهان همچون اراده و تصور | |
آرتور شوپنهاوئر (۱۷۸۸–۱۸۶۰ میلادی) فیلسوف آلمانی یکی از بزرگترین فلاسفه اروپا و فیلسوف پرنفوذ تاریخ در حوزه اخلاق، هنر، ادبیات معاصر و روانشناسی جدید
محتویات |
[ویرایش] زندگی
او در شهر دانزیگ در پادشاهی پروس (گدانسک در لهستان امروزی[۱]) از پدری تاجر و ثروتمند و مادری نویسنده (جوانا شوپنهاوئر) متولد گشت، در ۱۸۰۵ پدرش خودکشی کرد و مادرش به وایمار رفت. شوپنهاوئر با ازدواج مجدد مادرش مخالف بود و همین امر باعث شد فلسفهٔ او حاوی عقایدی نیمه حقیقی در مورد زنان باشد . رابطهٔ مادر و فرزند مدتی رسمی و بدور از نزاع بود اما مادرش که از گوته شنیده بود او مردی بزرگ خواهد شد با انداختن او از پلهها با رابطه مادر و فرزند پایان داد.[۲]
شوپنهاوئر با گوته نویسنده آلمانی و هگل فلیسوف مشهور رابطه داشت و چندی بعد به وسیله یک هندو از عقاید بودائیان آگاهی یافت و پس از تجسس و تفکر زیاد به آئین بودایی اعتقاد کامل یافت. مدتی نیز به تدریس پرداخت. لیکن چون کارش نگرفت آن را رها کرده و به تدوین و تحریر کتابی موسوم به «جهان همچون اراده و تصور» پرداخت و چون کتابش نیز مورد توجه مردم واقع نشد به سختی از مردم رنجیدهخاطر و نسبت به اجتماع بدبین گشت. شانزده سال پس از انتشار کتاب به شوپنهاور اطلاع دادند قسمت اعظم نسخ چاپی کتاب به جای کاغذ باطاله فروختهاند.[۳]
او را در سال ۱۸۲۲ به عنوان استادیار به دانشگاه برلین دعوت کردند. او همان ساعات هگل را برای تدریس انتخاب کرد و این کار باعث شرکت نکردن دانشجویان در کلاس او شد؛ به همین دلیل استعفا داد و هجونامهای بر ضد هگل نوشت. با شیوع بیماری وبا؛ برلین را به مقصد فرانکفورت ترک کرد و تا آخر عمر در همانجا ماند.[۴]
شوپنهاور تا آخر عمر ازدواج نکرد و ازدواج را مسئولیتی احمقانه میدانست[۵].
[ویرایش] در نگاه دیگران
|
|
| تاریخ فلسفه |
|---|
| ریشههای اندیشه فلسفی |
| بر پایهٔ تمدن و مکان: |
| فلسفه شرقی |
| فلسفه هندی |
| فلسفه چینی |
| فلسفه ایرانی |
| فلسفه اسلامی |
| فلسفه یهودی |
| فلسفه مسیحی |
| فلسفه کرهای |
| فلسفه یونان |
| بر پایهٔ دوره و زمان: |
| فلسفه پیشاسقراطی |
| فلسفه دوران باستان |
| فلسفه قرون وسطی |
| فلسفه عصر نوزائی |
| سدهٔ هفده: عصر خرد |
| سدهٔ هجده: عصر روشنگری |
| سدهٔ نوزده: آرمانگرایی، مادهگرایی |
| فلسفه مدرن |
| فلسفه معاصر |
نیچه در مورد او میگوید:«مطلقا تنها بود و کمترین دوستی نداشت و فاصلهٔ میان یک و هیچ لایتناهی است.»[۶] و یا: «هیچ چیز علمای آلمان را به اندازه عدم شباهتی که میان شوپنهاور و آنان بود رنج نداد.»
[ویرایش] اندیشه
او نه به روح معتقد است نه به ماده بلکه به جهان موجود علاقه دارد، او بیشتر فلاسفه را مورد تمسخر قرار میدهد و میگوید فلسفه نباید با جملات پیچیده آمیخته گردد، زیرا که همه مردم باید به فلسفه آگاهی کامل داشته باشند.
[ویرایش] جهان همچون اراده و تصور
این کتاب را به سمفونی ای درچهارموومان تشبیه میکنند. هرکدام از آنها دارای فضای خاص خود است.این کتاب با بحثی انتزاعی در باب نسبت ما با جهانی که تجربه اش میکنیم «آن گونه که که آن را به خود باز مینماییم»آغاز میشود. دربخش دوم به این که واقعیتی ژرف تر از جهانی که علم توصیفش میکند اشاره میکند: زمانی که میتوانیم به این جهان (جهان همچون اراده) نظری اجمالی بیندازیم که حرکات جسمانی ناشی از ارادهٔ خود را در نظر آوریم. بخش سوم بحثی است خوش بینانه در باب هنر. در این جا شوپنهاوئر ادعا میکند که هنر میتواند گریز گاهی باشد از شر ارادهٔ بی امان و در عین حال از ابعاد واقعیت ژرف تر(جهان همچون اراده) پرده بردارد. بدبینی تیره ناکی بخش چهارم را فرا گرفته. در این بخش شوپنهاور شرح میدهد که چرا ما به موجب سرشت خویش محکوم به رنج کشیدنیم. با این همه اگر حاضر شویم زاهدانه روزگار بگذرانیم و از امیال خویش دست بشوییم باری کور سوی امیدی هست. [۷]
[ویرایش] مرگ ناگهانی
شوپنهاوئر در سال ۱۸۶۰ به مرگی ناگهانی درگذشت.
[ویرایش] پیوند به بیرون
شوپنهاور: فیلسوفی که از آرایشگاه بیم داشت
[ویرایش] پانویسها
- ↑ [۱]
- ↑ ویل دورانت. «فصل هفتم». در تاریخ فلسفه. ترجمهٔ عباس زریاب. چاپ هجدهم. تهران: شرکت انتشارات علمی فرهنگی، تابستان ۱۳۸۴. ۲۷۴. شابک &
- ۸۲۰۶
- ۹۶۴-۴۴۵-۰۰۵-۱&
- ۸.
- ↑ تاریخ فلسفه، ص۲۷۶
- ↑ تاریخ فلسفه، ص۲۷۷
- ↑ The World as Will and Representation، جلد دوم، صفحهٔ ۱۸۱۹
- ↑ نیچه:«شوپنهاوئر همچون آموزگار»؛۱۹۱۰؛ ص ۱۲۲.
- ↑ الگو:آثار کلاسیک فلسفه نوشتهٔ نایجل واربرتون
[ویرایش] منابع
- دورانت، ویل. «فصل هفتم». در تاریخ فلسفه. ترجمهٔ عباس زریاب. چاپ هجدهم. تهران: شرکت انتشارات علمی فرهنگی، تابستان ۱۳۸۴. ISBN 964-445-005-1.
- وبگاه آی کتاب
| مجموعهای از گفتاوردهای مربوط به آرتور شوپنهاوئر در ویکیگفتاورد موجود است. |
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ آرتور شوپنهاوئر موجود است. |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
