شوط
مختصات: ۱۶″ ۴۶′ ۴۴°شرقی ۰۶″ ۱۳′ ۳۹°شمالی / ۴۴٫۷۷۱۱۱غرب ۳۹٫۲۱۸۳۳جنوب
|
|
برای اثباتپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است یا منابع ارائهشده بهدرستی ارجاع داده نشدهاند. لطفاً با توجه به شیوهٔ ویکیپدیا برای ارجاع به منابع با ارایهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بیمنبع در آینده مردود و حذف خواهندشد. |
| شوط | ||
|---|---|---|
|
|
||
| اطلاعات کلی | ||
| کشور | ||
| استان | آذربایجان غربی | |
| شهرستان | شوط | |
| بخش | مرکزی | |
| نام(های) قدیمی | شاهآباد | |
| سال شهرشدن | 1387 | |
| مردم | ||
| جمعیت | 29٬۷۵۹ نفر | |
| جغرافیای طبیعی | ||
| ارتفاع از سطح دریا | ۹۸۶ متر | |
| اطلاعات شهری | ||
| شهردار | سید احمدی | |
| پیششماره تلفنی | ۰۴۶۲۴۲۲ | |
شوط یکی از شهرهای استان آذربایجان غربی ایران است. این شهر در مرکز شهرستان شوط و در ۴ کیلومتری کناره جنوبی رودخانه زنگبار جای دارد. جمعیت شهر شوط در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۹٬۷۵۹ نفر بودهاست[۱].
شوط از سوی شمال غربی با ماکو، از شمال شرقی با پلدشت از طرف جنوب غربی با چالدران و از سوی جنوب شرقی با قرهضیاءالدین همسایهاست.
[ویرایش] جاذبههای طبیعی
از جاهای دیدنی این شهر، آبگرم معدنی ایسی سو میباشد. این آبگرم در بالای تپهای قرار گرفته که از دو جای تپه، آبگرم و از وسط آن آب سردی از دل خاک بیرون میآید[نیازمند منبع].در ضمن اب منبع شوط نیز از جاذبههای دیدنی این شهرستان می باشد. وجه تسمیه شهر برگرفته از کلمه «آشوط» ارمنی است.کی نام یکی از پهوانان ارمنه بوده با این حال امروزه هیچ ارمنی زبانی در این شهر ساکن نیست.این ناحیه در ادوار طولانی ساکنان ارمنی زبان داشتهاست که هنوز نامهای شهرها و آبادیهای بسیاری دراطراف شوط و ماکو میتوان پیدا کرد که ریشه ارمنی دارند. مثل تمام روستاهایی که به «جوق» ختم میشوند: باغچه جوق، آوا جوق، قلاع جوق. در زمان حاکمیت پهلوی نام شهر در اسناد دولتی به شاه آباد تغییر یافت.اما بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ بار دیگر شهر به همان نام سابق خود نامیده شد. با توجه به اینکه از خروج ارامنه از این منطقه قرنها میگذرد ولی این نام بی تردید خود نشان از قدمت و سابقه دیرین سکونتی شهر دارد. از بناهای تاریخی و فرهنگی شهر در دورههای گذشته چیز مهمی برجای نماندهاست. شاید تنها بنای قابل ذکر «بنای عمارت خان» در روستای خوک (آخرین آبادی خان نشین منطقه) واقع در ۵ کیلومتری شوط میباشد که نمونه بارزی از بناهای عمارتی اواخر قاجار و اوایل پهلوی است که بعلت استفاده شخصی و مسکونی در حال تخریب است. از سایر آثار تاریخی تپه ما قبل تاریخ خلیل آباد در ۳۰۰ متری که به دوران اوراتورها نسبت داده می شود .
[ویرایش] پانویس
[ویرایش] منابع
- اطلس گیتاشناسی استانهای ایران، موسسه گیتاشناسی، ۱۳۸۳.
- [۱]
|
||||||||||||||||||||
| این یک نوشتار خُرد پیرامون ایران است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |