شمس‌العماره

برای دیگر کاربردها، شمس العماره (ابهام‌زدایی) را ببینید.

نمایی از کاخ شمس‌العماره

شمس العماره یا بنای خورشید یکی از بناهای تاریخی تهران، مربوط به دورهٔ قاجار و از شاخص‌ترین بناهای کاخ گلستان و برجسته‌ترین ساختمان ضلع شرقی مجموعه کاخ گلستان است. دلیل برجسته بودن این سازه، بلندی، تزیینات و طراحی آن است.

تاریخچه

نمایی قدیمی از کاخ

گویا ناصرالدین شاه پیش از سفر به اروپا و با دیدن تصاویر بناهای فرنگستان، تمایل پیدا کرد بنایی مرتفع، نظیر آنها در پایتخت خود ایجاد کندتا بتواند از بالای آن منظره شهر و دورنمای پیرامون را تماشا کند. ساخت این ساختمان در سال ۱۲۸۲ ه. ق به دستور ناصرالدین شاه آغاز و پس از دو سال به مباشرت دوستعلی‌خان نظام‌الدوله به پایان رسید. این ساختمان برای تماشای شهر تهران و اطراف آن توسط شاه و مهمانان او مورد استفاده بود. طرح و نقشه آن ظاهرا از معیرالممالک و معمار آن استاد علی محمد کاشی بود. سبک این بنا ترکیبی از معماری سنتی ایرانی و معماری غربی است.

سبک

ساختمان دو برج هم شکل دارد، کاشی‌کاری و پنجره سازه‌ای آن ایرانی است و بهره‌ای هم از معماری غربی دارد. کریم پیرنیا سبک این بنا را سبک تهرانی نامیده‌است.^{[نیازمند منبع]}

نگارخانه

• 

  منظره شمس‌العماره از درون محوطه کاخ گلستان
  (۶ فروردین ۱۳۸۶)

• 

  ایوان شمس‌العماره

• 

  پنجره‌های کاخ شمس‌العماره

• 

  یکی از اتاق‌های شمس‌العماره

• 

  نمای شمس‌العماره از خیابان ناصرخسرو

• 

  نمایی از آینه کاری‌های درون شمس العماره

منابع

• بناها و آواها- نشریه تخصصی موسیقی و معماری، شماره ۲، بهار ۱۳۸۶.

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ شمس‌العماره موجود است.