شفیع عباسی

نقاش و خطاط ایرانی (؟ - مرگ ۱۰۸۵ ق) اهل اصفهان قرن ۱۱ ق دورهٔ صفوی. وی نقاش نازک قلم و پرمایه‏ی شاه صفی اول و شاه عباس دوم بود که در دستگاه پادشاهی آنان به عزت و احترام می‏زیسته‌است.

محمد شفیع عاشق طبیعت و زیباییهای افسانه‏ای آن بود و در بیشترین آثار خود از گلها و پرندگان به تردستی تمام هنرها آفریده و به نازک قلمی و قدرت تمام از عهده‏ی آنها برآمده‌است.

از ارقام زیر آثارش معلوم می‏گردد که در خط نسخ و رقاع و نستعلیق نیز استادی شیرین قلم بوده‌است. به روایات مختلف گویا او به هند رفته و در شهر آگره درگذشته‌است.

کارهای هنری

• تصویر شانه‏بسری که روی ساقه‏های پر گل نشسته و دور زنبور و یک پروانه در جوالی گلها دیده می‏شود، با: «رقم کمینه شفیع عباسی سنه ۱۰۴۴»؛
• تصویر گل سنبل پر غنچه‏ای که دارای هفت یا هشت غنچه و گل است و به خط نستعلیق رقم نهاده. «رقم کمینه محمد شفیع اصفهانی، سنه ۱۰۵۰»؛
• تصویر مرغ سینه سرخی که روی ساقه‏ی نرگس نشسته و آن را خم کرده‌است، با رقم: «در تاریخ... سنه‏ی ۱۰۶۲... کمینه شفیع عباسی»؛
• تصویر کبک چاقی که روی شاخه‏ی گل سیب نشسته و مشغول آوازخوانی است؛ با رقم: «کمینه شفیع عباسی سنه ۱۰۶۶»؛
• قلمدان گل و بوته‏ای، با رقم: «محمد شد شفیع هر دو عالم».

در «احوال و آثار نقاشان» به هشت اثر دیگر وی اشاره شده‌است.

منابع

اثر آفرینان - دکتر ناتل خانلری - انتشارات انجمن آثار و مفاخر فرهنگی - ۱۲ تیر ۱۳۸