شعر کودک و نوجوان در ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شعر کودک و نوجوان در ایران که در آغاز دهه شصت از رشد نسبتا خوبی برخوردار بود، در سال های اخیر به ورطه تکرار افتاده است و از شاعران نامدار این شعر دیگر است . این گونه شعری چنان در حیطه‌های زبانی، تخیل و موسیقی منحصر به فرد شده است که به جرات می توان آن را موج پنجم شعر ایران نامید. موج اول تا چهارم عبارتند از: سبک خراسانی، سبک عراقی، سبک هندی و شعر نیمایی . زیرا شعر کودک و نوجوان تمام ویژگی‌های یک سبک مجزا را داراست .

تعریف شعر کودک و نوجوان[ویرایش]

  • تعریف اول : شعری است که با زبان و تخیل و درک و هیجان کودکان و نوجوانان تناسب داشته باشد. در یک جمله این که قابل فهم برای این گروه‌های سنی باشد.با این تعریف حیطه شعر کودک نسبت به شعر بزرگسال محدودتر می شود.
  • تعریف دوم : اما عده ای معتقدند که شعر کودک شعری است که کودکان آن را می فهمند و بزرگسالان نیز از آن لذت می برند . با این تعریف گستره شعر کودک از شعر بزرگسال بیشتر خواهد بود.

گروه‌های سنی[ویرایش]

قالب‌های رایج[ویرایش]

دوره‌های سه گانه شعر کودک در ایران[ویرایش]

  • اولین‌ها (از دهه سی): پیش از انقلاب بذر شعر کودک و نوجوان ایران را کسانی مثل عباس یمینی شریف، جبار باغچه بان و محمود کیانوش پاشیدند . اما تا سال‌ها این حوزه مسکوت ماند. شاید بتوان محمود کیانوش را پدر شعر کودک و نوجوان ایران دانست.
  • پیروان (از دهه شصت): بعد از انقلاب ایران کسانی مثل رحماندوست و جعفر ابراهیمی و ... دوباره شعر کودک و نوجوان ایران را زنده کردند.
  • کوشندگان (از دهه هفتاد): بعد از این گروه جوانانی پای در عرصه شعر کودک و نوجوان گذاشتند که باعث رشد و شکوفایی این نهال شدند.

امروزه شاعران خوب و خوش ذوقی در وادی شعر کودک و نوجوان پرسه می زنند که پیشرفت خود را مدیون تلاش شاعران پیش از خود هستند.

منابع[ویرایش]