شطرنج تاریخی ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بازی شطرنج در اثر مینیاتور ایران در شاهنامه بایسنقری
شطرنج نیشابوری یک مجموعه شطرنج ایرانی مربوط به قرن ۱۲ میلادی در موزه متروپولیتن نیویورک

شطرنج اصیل ایرانی، از شطرنج مدرن قدیمی تر است.این بازی در حدود ۱۰۰۰ سال پیش، از هند وارد ایران شده‌است و در میان ایرانیان و مردم خاورمیانه محبوب شناخته شده‌است.شطرنج امروزی، ارتقا یافته این شطرنج است.

منشاء نام شطرنج[ویرایش]

کلمه شطرنج از کلمه چتورانگا (در زبان سانسکریت) ناشی می‌شود که در اینجا چتو به معنای چهار و رانگا به معنای بازو است.این اصطلاح در زبان پارسی میانه، به صورت چترنگ پدیدار شده‌است.این کلمه در زبان عامیانه بعضی اوقات، ۱۰۰ رنج خوانده می‌شد و این به علت رنجهایی بود که افراد بازی کننده و دوستانشان، در طول بازی، متحمل می‌شدند.این کلمه پس از وارد شدن به زبان عربی، به زبان اسپانیایی ترجمه شده و شطرنج با نام آجدرز وارد اسپانیا شد و سرانجام این بازی با نام چس (chess)، وارد کشورهای انگلیسی زبان شد.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Shatranj»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۵ مارس ۲۰۰۹).