شروین (نام)
شروین یک نام پسرانه ایرانی است. این نام همچنین در زبان آلمانی نیز به کار برده میشود که دقیقا همان مفهوم را در زبان فارسی دارد.[نیازمند منبع] این نام اغلب به اشتباه برای نامگذاری دختران هم استفاده میشود.[نیازمند منبع] در بعضی منابع از شروین به عنوان مخفف نام انوشیروان نام برده شدهاست. همچنین شروین نام تعدادی از شاهان در تبرستان بودهاست.
محتویات |
[ویرایش] افراد سرشناس دارای نام «شروین»
شروین نام دو تن از پادشاهان باوندیان بودهاست؛ شروین پسر سرخاب و شروین پسر رستم. نویسندهٔ کتاب مرزباننامه، از شاهزادگان تبرستان و به نام مرزبان پسر رستم پسر شروین بودهاست (یعنی نیای او نامش شروین بودهاست).
به جز اسپهبدان تبرستان، که اولین نمونهٔ ذکر شده از این نام بودهاند، افراد سرشناس تاریخی و یا معاصر دیگری نیز این نام را داشتهاند.
[ویرایش] معنا
شروین به معنای کسی است که همه او را دوست دارند (معشوق مردمان) و همچنین به معنی همیشه پایدار و نامیست برای پسران. در سفینهٔ تبریز، شروین به معنی «معشوق مردمان» آمدهاست.[۱] این نام به نادرست گاهی برای دختران به کار برده شدهاست.[نیازمند منبع] در نسکهای باستانی آمدهاست که برای خرم دینان پیامبری بوده (گویا یکی از شاهان پیش از اسلام) به نام شروین که در جشنها و سوگواریهای خود از وی نام میبردند.[نیازمند منبع]
نام یکی از سرداران شاپور ذوالاکتاف (پادشاه ساسانی) نیز بوده.[نیازمند منبع]
[ویرایش] شهاب سنگ شروین
در سال ۲۳۱ خورشیدی برابر با ۲۳۷ قمری شهاب سنگی در این منطقه سقوط کرد که به نام «شهاب سنگ اسپهبد شروین» خواندهشد. برخی پژوهشگران برج رسکت را یادمانی چند منظوره در نزدیکی محل سقوط این شهاب سنگ میدانند. [۲]
