شراره (پادکار)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک لاکهید ای‌سی-۱۳۰ در حال پخش شعله منحرف‌کننده.

شَراره یا شعله منحرف کننده شعله خودنمای هوایی پادکار فروسرخ است که برای جلوگیری از آشیانه‌یابی فروسرخ یا حرارت‌یابی موشک زمین‌به‌هوا سام) یا موشک هوابه‌هوا به کار می‌رود.

شراره‌ها معمولاً از ترکیبات آتش‌بازی که در خود منیزیم دارند، یا از سایر فلزاتی که می‌سوزند، ساخته می‌شوند. این ترکیبات باید دمایی بالاتر از دمای اگزوز هواپیما را داشته باشند. چون باعث می‌شوند موشک حرارت‌یاب مادون قرمز شراره‌های پخش شده در هوا را ردیابی کنند و منحرف شوند.

منابع[ویرایش]