شراب ایرانی
شراب ایرانی که با نامهای می و باده شناخته میشود از نمادهای تاریخی و باستانی ایرانی است و جایگاه درخور توجهی در اساطیر، ادبیات و نگارگری ایرانی دارد.
محتویات |
تاریخچه شراب در ایران [ویرایش]
پژوهشهای اخیر باستان شناسی تاریخ منشا شراب گیری در ایران را بسیار پیشتر از آنچه نویسندگان قرن بیستم گمان میکنند، نشان میدهد. برای مثال، کاوش و حفاری در محوطه گودین تپه در کوههای زاگرس [۱] نشان دهنده وجود سفالهایی با قدمت تاریخی ۲۹۰۰-۳۱۰۰ پیش از میلاد، حاوی تارتاریک اسید است که تقریبا به طور قطع نشان دهنده حضور شراب در آن سالیان میباشد. حتی شواهدی مبنی بر حضور قدیمی تر شراب در تپه حاجی فیروز در زاگرس نیز به دست آمده است.
مک گاورن و همکارانش (۱۹۹۶) با استفاده از آزمایشها و آنالیزهایی بر روی کوزهای نوسنگی که قدمت آن به ۵۰۰۰-۵۴۰۰ پیش از میلاد میرسد، وجود مقادیر بالایی از تارتاریک اسید را به اثبات رساندند.[۲]
در میان شگفتی همگان، این نکته قابل توجه است که کشف شراب در ایران حتی قبل از کشف آن در فرانسه بوده است. با توجه به گفته باستان شناسان فرانسوی، نخستین شواهد استفاده از شراب در فرانسه تنها به ۵۰۰ سال پیش از میلاد باز میگردد.[۳]
همچنین ببینید [ویرایش]
منبع [ویرایش]
- ↑ بدلر ۱۹۹۵، مک گاورن و مایکل ۱۹۹۵، مک گاورن ۲۰۰۳
- ↑ "New York Times Article, "For Wine, 5000 BC Was Quite a Year", June 6, 1996"
- ↑ "New York Times Article, "Iran finds 7,000-year-old liquor habit is tough to break", April 3, 2006"
پیوند به بیرون [ویرایش]
- Persian wine tradition and symbolism: Evidence from the medieval poetry of Hafiz
- Ancient Wine Production Found in Bolaghi Gorge, Iran
- Depiction of Wine in Persian Miniature
|
|||||||
