شخصیتهای درونی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو

شخصیت‌های درونی یا حالت‌های نفسانی در روان‌شناسی رفتار متقابل (تحلیل رفتار متقابل، TA) عبارتند از کودک، بالغ ، والد.

فهرست مندرجات

[ویرایش] کودک

جزء اول شخصیت‌های تعریف شده در نظریهٔ بازی‌ها کودک است. کودک به دسته‌های کودک طبیعی، پروفسور کوچولو، کودک سازگار، کودک طغیان‌گر، و کودک آزرده تقسیم می‌شود[۱].

[ویرایش] والد

والد کاملاً بر عکس کودک عمل می‌کند. طرز شناسایی والد با جملات شرطی شده ای ست که به دیگران می‌دهد. والد را دو دسته طبقه بندی می‌کنند: والد کنترل‌گر (یا والد مستبد) و والد حمایت‌گر (یا والد مهربان)[۲].

[ویرایش] بالغ

بالغ متعادل کنندهٔ رفتارهای کودک و والد است. بالغ همان طور که از نامش پیدا است , شخصیتی است که در رفتار و کارهایش احساساتی نمی‌شود و فکر می‌کند و از طرفی دائم به دیگران دستور نمی‌دهد. شخصیت بالغ سرد و خالی از هر گونه لذت کودکانه‌است , برای همین باید شخصیت کودک خوب و بالغ را در درون هر انسانی به کرسی نشاند تا هم فکر کرده کارهایش را انجام بدهد و هم از انجام دادن کارهایش غریزی کودکش لذت ببرد. منهدم کردن کودک به اندازهٔ نابود شدن هر کدام از دیگر شخصیت‌ها فاجعه آفرین است , کسی که کودک آزرده و یا بدون کودک باشد (بخصوص والد قوی) دیگر از چیزی لذت نمی‌برد و زندگی برایش یک افسردگی طولانی مدت است.

[ویرایش] رویکردها

برای قوی کردن بالغ باید درست فکر کرد , به رفتارها , افکار و تمام چیزهایی که مربوط به دیگر شخصیت‌های درونی می‌شود.باید منشا این افکار و اعمال را درست و بدون هیچ اغماضی مشخص کرد تا به درک حقیقی از درون خود راه برد. وقتی هر کسی به این درک برسد که رفتارش را می‌تواند در بدترین مواقع کنترل کند , بالغ اش قدرتمند شده و برای رو به رویی با هر چیزی آماده‌است.

[ویرایش] جستارهای وابسته

[ویرایش] منابع

  1. مورییل جیمز و لوییس ساوری. خویشتن جدید. ۲۲۹.
  2. مورییل جیمز و لوییس ساوری. خویشتن جدید. ۲۲۹.

  • وضعیت آخر , توماس هریس
  • بازی‌ها , اریک برن