شتاب‌دهنده خطی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو
یک نمونه شتابدهنده لیناک در پرتودرمانی.
Wideroe linac en.svg

شتاب‌دهنده خطی ذرات یا لینک (LINAC) نوعی شتابدهنده ذرات بنیادی می‌باشد.

این شتابدهنده خطی می‌تواند به شکل‌ها و برای وظایف متفاوتی منظور گردد. برخی همانند سیستم‌های پزشکی برای رادیوتراپی بکار می‌روند و در یک اتاق جای می‌گیرند، و برخی همانند شتابدهنده خطی استنفورد (SLAC) در کالیفرنیا کیلومترها طول داشته و کاربردهای تحقیقاتی-علمی دارند.

شتابدهنده‌های خطی کوچک تا انرژی چند ده میلیون الکترون ولت، MeV، معمولاً در پزشکی برای پرتونگاری، در فرودگاه‌ها و امنیت ساختمانها بصورت تجهیزات پرتو ایکس، و در گمرک و مراکز ورودی کشورها و شهرها برای اسکن کردن کلی محموله اتوموبیلها و نیز برای اسکن کردن اشخاص و نیز اشیا باستانی و نظیر آن استفاده می‌شود.

[ویرایش] جستارهای دیگر

[ویرایش] منابع

ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر