شب‌های روشن (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شب‌های روشن
White Nights - Shabhaye roshan (2003).jpg
پوستر فیلم
کارگردان فرزاد موتمن
تهیه‌کننده حسین زندباف
نویسنده سعید عقیقی
بازیگران مهدی احمدی
هانیه توسلی
محسن شاه‌ابراهیمی
هیلدا هاشم‌پور
موسیقی پیمان یزدانیان
فیلم‌برداری جمشید الوندی
تدوین حسین زندباف
تاریخ‌های انتشار ۱۳۸۱
مدت زمان ۱۰۷ دقیقه
کشور ایران
زبان فارسی


شب‌های روشن فیلمی‌ست به کارگردانی فرزاد مؤتمن با فیلمنامه‌ای از سعید عقیقی.[۱] فیلمنامه این اثر برداشتی آزاد از رمان شب‌های روشن اثر داستایوفسکی است. در فیلم هم مانند کتاب، فضایی دلمرده و غمگین حکمفرماست.

خلاصه[ویرایش]

خطر لوث‌شدن: آنچه در زیر می‌آید ممکن است قضیه یا پایان ماجرا را لو دهد!

شب‌های روشن, داستان زندگی دو آدم تنهاست. مرد، استاد دانشگاه، سرخورده اجتماعی و مأیوس فلسفی است و انزوای خود را با تدریس ادبیات، مطالعه کتاب و پرسه زدن در خیابانها میگذراند. شبی متوجه دختری ساک در دست میشود و به او کمک میکند تا از شر مزاحمت یک راننده ماشین رهایی یابد، از اینجا بین او و رویا دوستی شکل میگیرد. رویا بنا بر قولی که به عاشق خود، امیر داده است، یک سال پس از آخرین ملاقات به وعده‌گاه آمده و میخواهد چهار شب در محل و ساعت معین در انتظار امیر بماند. استاد به رویا پناه میدهد و به او کمک میکند تا امیر را پیدا کند. طی این چهار روز بین رویا و استاد دانشگاه به تدریج دلبستگی به وجود می آید. استاد مصمم میشود که با رویا ازدواج کند اما در چهارمین شب امیر به محل ملاقات می آِید و رویا با او میرود. فیلم روایت چگونگی آشنایی، دلبستگی و جدایی این دو شخصیت از زبان استاد دانشگاه است.

پایان خطر لوث‌شدن

استقبال[ویرایش]

در ابتدا واکنش منتقدین نسبت به فیلم چندان مثبت ارزیابی نشد. ماهنامه سینمایی فیلم، شبهای روشن را زجرآور، کسالت‌بار و مزخرف خواند. اما پس از اکران عمومی و استقبال تماشاگران، فیلم در مطبوعات و بین منتقدان تبدیل به یک "کالت" شد. [۲] و بنا به گفته برخی از منتقدان سینما هنوز یکی از بهترین آثار فرزاد موتمن شناخته میشود. [۳]

نشریه فیلم و سینما درباره فیلم چنین نوشت:[۴]

در آغاز فیلم، استاد ادبیات (مهدی احمدی)، غزل عاشقانه معروفی را با لحنی بسیار سرد می‌خواند. یعنی دقیقاً کاری که مؤتمن در کل فیلم آن را به انجام رسانده یعنی داستان عاشقانه معروف داستایوفسکی را با لحنی سرد روایت کرده‌است. ریتم آرام شب‌های روشن و بازی‌های سرد و بی‌احساس با توجه به این که با فیلمی عاشقانه سروکار داریم، خبر از جسارت بالای سازنده‌اش می‌دهد. با این همه شب‌های روشن بیشتر از هر فیلم دیگری در این سالها مشحون از حس و حالی عاشقانه است. شب‌های روشن یک عاشقانه آرام و موقر است. کسانی که فیلم را تفرعن‌آمیز و پر ادا و اصول دیده‌اند، از درک منطق درونی فیلم عاجز مانده‌اند، فیلمی که بر خلاف ساخته قبلی سازنده‌اش، بیشترین انرژی را نه از فیلمنامه، که از اجرای فوق‌العاده‌اش گرفته‌است. توجه داشته باشیم که شب‌های روشن با یک کارگردانی متوسط (و نه حتی ضعیف) مبدل به یک نمایشنامه کسالت‌بار رادیویی می‌شد.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]