شب‌های برره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شب‌های برره
گونه درام، کمدی
بازیگران مهران مدیری
سیامک انصاری
فلامک جنیدی
سعید پیردوست
محمد شیری
شقایق دهقان
محمدرضا هدایتی
ساعد هدایتی
بهنوش بختیاری
هادی کاظمی
فاطمه هاشمی
سیدجلال طباطبایی
اصغر حیدری
مختار سائقی
علی کاظمی
شایان احدی فر
حسن شکوهی
رضا شفیعی‌جم
احمد ایراندوست
کشور سازنده  ایران
زبان‌ها فارسی
تعداد قسمت‌ها ۹۱ قسمت (فهرست قسمت‌ها)
تولید
مدت ۴۳ دقیقه
پخش کننده
شبکه اصلی شبکه ۳ سیمای جمهوری اسلامی ایران
آثار مرتبط
بعد از نقطه‌چین (مجموعه تلویزیونی)
قبل از باغ مظفر

شب‌های برره، یک مجموعه طنز تلویزیونی ایرانی است. این مجموعه به کارگردانی مهران مدیری تولید و از تاریخ دوم مهر ۱۳۸۴ تا ۱۸ بهمن ۱۳۸۴ هر شب حدود ساعت ۲۰ (و در پایان دوران پخش حدود ساعت ۲۲) از شبکهٔ سوم سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد.

شب‌های برره در هر قسمت داستانی مستقل را نقل می‌کرد که در روستای خیالی برره و در میان اهالی این روستا اتفاق می‌افتاد.

پخش این مجموعه طبق روال معمول در شب‌های محرم متوقف شد اما در تاریخ ۲۷ بهمن که قرار بود از سر گرفته شود در بخش خبری ساعت ۲۲ شبکهٔ سوم سیما اعلام شد که این مجموعه پایان یافته و قسمت‌های دیگری از این مجموعه پخش نمی‌شود.

تصویربرداری این مجموعه که در مراحل پیش‌تولید «راه‌آهن جابرآباد» نام داشت، از تاریخ ۲۹ مرداد ۱۳۸۴ آغاز شد.

برخی از اصطلاحات و کلمات و افعال ساخته شده توسط نویسندگان خالق روستای برره تا چندین سال در زبان غیررسمی کشور کاربرد داشت.

خلاصه داستان[ویرایش]

کیانوش استقرار زاده سردبیر یک روزنامه دهه ۲۰ است. او با نوشتن مقاله‌ای انتقادی به تبعید در نقاط دوردست ایران محکوم می‌شود. در بین راه در اتفاقاتی توسط یک مار (نشیمن گز) گزیده می‌شود. شیرفرهاد، پسر خان پایین برره او را به برره می‌آورد و...

ویژگی‌های جهان داستانی[ویرایش]

وقایع این مجموعه در ایران درزمان رضاشاه اتفاق می‌افتد. البته در داستان‌های متفاوت این مجموعه اشارات زیادی به مسائل روز و مفاهیم امروزی وجود دارد. در قسمت‌هایی از این مجموعه (قسمت هفتاد به بعد) اشاراتی به شخصیت‌ها و موقعیت‌های دیگری که در مجموعه‌های پیشین به کارگردانی مهران مدیری - مانند پاورچین و نقطه‌چین - وجود دارد، نیز مشاهده می‌شود.

بازیگران[ویرایش]

خرزو خان[ویرایش]

خرزوخان نام شخصیتی خیالی در مجموعه شب‌های برره بود. هنگامی که نظام دوبرره «گَرد نخود» استفاده می‌کرد و دچار توهم می‌شد خرزو خان را می‌دید. پس از این مجموعه تلویزیونی، «خرزوخان» در زبان عامیانه به شخص نادیدنی، مخفی، شخصیت خیالی یا شخصی که وجود خارجی ندارد گفته می‌شود.[۱]

اشارات و کنایات[ویرایش]

اخلاقیات[ویرایش]

  • در زبان برره‌ای نوعی فعل به عنوان «فعل معکوس» وجود دارد که در آن گوینده در جملهٔ خود دقیقاً افعالی معکوس با نظری که می‌خواهد اعلام کند، انتخاب می‌نماید. مثلاً اگر بخواهد مهمانی که در خانه‌اش است هر چه زودتر آنجا را ترک کند می‌گوید: «تشریف داشته بیدید» («تشریف داشتید»). این نوع فعل در اصل کنایه‌ای به‌نظر می‌رسد به تعارف که به رای اکثریت جزو ویژگی‌های اخلاقی خاص ایرانیان است و در آن فرد به دلایلی منظور واقعی یا درخواست حقیقی خود را به زبان نمی‌آورد.
  • در میان برره‌ای‌ها غیبت‌کردن و رشوه و باج‌گیری ناپسندیده شمرده نمی‌شود.

صرف افعال برره‌ای[ویرایش]

در زبان برره‌ای به اول تمام افعال حرف «و» اضافه می‌شود و فعل سوم شخص جمع را به طور خاصی صرف می‌کنند. مثلا فعل «گفتن» را در زبان برره‌ای این گونه صرف می‌کنند: وَگوئَم، وَگوئی، وَگوئَه، وَگوئیم، وَگوئَند، ووی گولَنزجگ.

شناسنامه[ویرایش]

ارائه شب‌های برره[ویرایش]

شب‌های برره در سال ۱۳۹۰ شرکت سروش شب‌های برره را به بازار ارائه کرد. شب‌های برره سروش دارای ۵ پک هر کدام به قیمت ۸۵۰۰ تومان هر پک شامل 12 VCD است و ۸۹ یا ۹۰ قسمت دارد.

پانویس[ویرایش]

  1. ^  بی‌بی‌سی فارسی.
  2. ^  وب‌گاه ترفند.
  3. ^  روزنامهٔ شرق.

منابع[ویرایش]

  1. «خرزو خان». فرهنگ فارسی شهری. 

شبهای برره در ایرناب

پیوند به بیرون[ویرایش]

نقد، تحلیل و نظرسنجی[ویرایش]

خبر[ویرایش]