شبکه انتقال نوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو


شبکهٔ انتقال نوری یا اوتی‌ان شبکه‌ای مخابراتی متشکل از المان‌های شبکه‌ای (NE) است که با استفاده از فیبر نوری به یکدیگر متصل شده باشند و کلیهٔ اعمال شبکه بر روی داده‌های درون محمل‌های نوری اعمال شوند.

آی‌تی‌یو این قبیل شبکه‌ها را با استاندارد جی.۷۰۹ توصیف کرده‌است که آخرین نسخهٔ آن متعلق به سال ۲۰۰۳ میلادی است. سامانه‌های او.تی.ان در سه نرخ داده تعریف شده‌اند:

  • سطح ۱: ۲٫۷ گیگابیت بر ثانیه که می‌تواند سیگنال اس.تی.ام-۱۶ (اس‌دی‌اچ) را در خود جای دهد.
  • سطح ۲: ۱۰٫۷ گیگابیت بر ثانیه
  • سطح ۱: ۴۳ گیگابیت بر ثانیه. برای گیگابیت اترنت

منابع[ویرایش]

  • ITU-G.۷۰۹، ETSI