شبرنگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شبرنگ به معنای همچو «رنگ شب» به طور کل به هرچیزی که سیاه و تیره باشد گفته می‌شود ولی به طور خاص، لقب اسب سیاوش، (بهزاد) بوده‌است. [۱]

فردوسی گوید:

چنین گفت شبرنگ بهزاد را که فرمان مبر زین سپس باد را

پانویس[ویرایش]

  1. علی‌اکبر دهخدا و دیگران، سرواژهٔ «شبرنگ»، لغت‌نامهٔ دهخدا (بازیابی در ۲۱ اسفند ۱۳۹۰).