شاهیندژ
مختصات: شرقی۴۶°۳۳′ شمالی۳۶°۴۰′ / °۴۶٫۵۵شرقی °۳۶٫۶۷شمالی
| شاهیندژ سایینقالا، شاهندژ و شاهاندژ[۱] |
|
|---|---|
 |
|
| کشور |  ایران |
| استان | آذربایجان غربی |
| شهرستان | شاهیندژ |
| بخش | مرکزی |
| نام(های) قدیمی | صائینقلعه و صائیندژ[۱] |
| مردم | |
| جمعیت | ۳۸۸۲۰ |
| زبان گفتاری | ترکی آذربایجانی، کردی و لکی[۲][۳][۴] |
| مذهب | شیعه، سنی، ارمنی و زرتشتی[۲][۳] |
| جغرافیای طبیعی | |
| ارتفاع از سطح دریا | ۱۴۰۶ متر |
| اطلاعات شهری | |
| شهردار | محمد میکائیلی |
| پیششماره تلفنی | ۰۴۸۲ |
| وبگاه | شهرداری شاهیندژ |
 شاهیندژ
روی نقشه ایران
شرقی۴۶°۲۰′ شمالی۳۶°۵۹′ / °۴۶٫۳۴شرقی °۳۶٫۹۹شمالی |
|
شاهیندژ در بخش مرکزی شهرستان شاهیندژ در استان آذربایجان غربی واقع است. این شهر در ۷۲ کیلومتری شمال غرب تکاب و در ۶۰ کیلومتری جنوب شرق میاندوآب قرار دارد.
شاهیندژ بین ۳۶ درجه و ۴۰ دقیقهٔ عرض شمالی و ۴۶ درجه و ۳۴ دقیقهٔ طول شرقی در ارتفاع ۱۴۰۶ متری از سطح دریا واقع شدهاست. جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۳۴٬۲۰۴ نفر و ۸٬۶۷۱ خانوار بودهاست.[۵] جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۹، برابر با ۳۸۸۲۰ نفر و ۹۹۱۶ خانوار اعلام شده است.[۶]
محتویات |
وجه تسمیه [ویرایش]
شاهیندژ (قلعهٔ عقاب) پیش از اسلام برسر راه آتشکدهٔ آذرگشنسب قرار گرفته بود و بزرگان زرتشتی پس از زیارت این مکان مقدس، در ۳۰ کیلومتری غرب آن قلعهای برای استراحت خود ساخته بودند که این قلعه به تدریج بزرگ و بزرگتر شد و نهایتاً تبدیل به یک شهر کوچک گردید. شاهین بهعنوان نگهبان این قلعه مورداستفاده قرار میگرفته و هماکنون نیز در شمال این شهر صخرههایی معروف به لانهٔ عقاب موجود است. نام این شهر پس از اسلام به «صائینقلعه» و در دورهٔ پهلوی نیز به «صائیندژ» تغییر پیدا کرد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی به همان نام تاریخی «شاهیندژ» خوانده شد.[۱]
مردم [ویرایش]
ساکنان شاهیندژ از گروههای مختلف قومیتی و مذهبی چادرنشین، روستانشین و شهرنشین تکشیل یافتهاند. ارامنه، کردها، آذربایجانیها و زرتشتیان از جملهٔ این گروهها هستند. زبانهای لکی، کردی (کرمانجی و سورانی) و ترکی آذربایجانی در این منطقه رایج است. ایلات افشار، چهاردولی و شاهسون از ساکنان اصلی شاهیندژ هستند که امروزه به طوایف زعفرانلو، چهاردولی، شقاقی، موصولانی، هشترودی، شاهسون، قیچلی، قرچی، شریبانی و آجرلویی تقسیم شدهاند. لکها نیز که از ساکنان مناطق غربی ایران هستند و استان آذربایجان غربی یکی از مناطق عمدهٔ سکونت آنهاست، در جنوب این استان و در منطقهٔ چهاردولی شاهیندژ زندگی میکنند.[۳][۴]
در مناطق غیرکردنشین شاهیندژ علاوه بر تکلم به گویشها و لهجههای محلی، زبان ترکی آذربایجانی نیز مورداستفاده قرار میگیرد. طوایف چهاردولی، زعفرانلویی، موصولانی، شریبانی، آجرلویی و هشترودی از جملهٔ این تیرهها هستند. زبان اصلی ساکنان این شهرستان ترکی آذربایجانی و مذهب اکثریت ساکنان شیعه و سنی است. فرهنگ ساکنان شاهیندژ از خردهفرهنگهای اقوام مختلف تشکیل یافته که تکلم به زبان ترکی آذربایجانی و شرکت در مناسبتهای مذهبی، سبب وحدت آنها شدهاست.[۲]
محلهها [ویرایش]
- خرمده.
- قزلناو.
- کشتارگاه.
- شهرک آزادگان.
- شهرک جانبازان.
- شهرک فرهنگیان.
- قلیکندی.
منابع [ویرایش]
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «ویژگیهای جغرافیایی، تاریخی، سیاسی و اداری شهرستان». وبگاه فرمانداری شاهیندژ. بازبینیشده در ۲۱ آگوست ۲۰۱۲.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ «آمار و جمعیت». وبگاه فرمانداری شاهیندژ. بازبینیشده در ۲۱ آگوست ۲۰۱۲.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ «شاهیندژ نمادی از آشیانهٔ مرغان شکاری». خبرگزاری فارس. بازبینیشده در ۲۱ آگوست ۲۰۱۲.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ «اقوام آذربایجان غربی-لکها (چهاردولیها)». وبگاه روستاهای ایران. بازبینیشده در ۲۱ آگوست ۲۰۱۲.
- ↑ پایگاه اینترنتی مرکز آمار ایران
- ↑ [۱]
- اطلس گیتاشناسی استانهای ایران، تهران: مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۳ خ.
- مختصات و ارتفاع
|
||||||||||||||||
