شاهزاده احمد (عثمانی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شاهزاده احمد (به ترکی: Şehzade Ahmet) (زاده ۱۴۶۵، درگذشته ۱۵۱۳ میلادی) بزرگ‌ترین فرزند سلطان بایزید دوم بود که در فاصله سال‌های ۱۵۱۲ تا ۱۵۱۳ برای تصاحب تخت حکومت عثمانی با برادرش سلیم به مبارزه پرداخت و در نهایت از وی شکست خورد. او و برادرش همچون دیگر شاهزادگان پیشین امپراتوری عثمانی، برای فراگیری آموزه‌های کشورداری، به فرمانداری برخی از مهم‌ترین شهرهای این کشور منصوب گشتند. او به فرمادنداری آمازیا در آناتولی و برادرش سلیم به فرمانداری ترابوزان منصوب شدند. این دو پس از مرگ پدر برای تصاحب حکومت با یکدیگر جنگیدند که سرانجام با پیروزی سلیم، احمد شکست خورد و سپس کشته شد.

منابع[ویرایش]