شاعران متافیزیکی
شاعران متافیزیکی (به انگلیسی: Metaphysical Poets) به گروهی از شاعران انگلیسی قرن هفدهم میلادی گفته میشود که از ویژگیهای اصلی شعرشان کاربرد استعارههای بعید (Metaphysical Conceits) بود. این شعرا به طور رسمی با هم پیوند و ارتباطی نداشتند و بعضاً یکدیگر را نمیشناختند. شعر آنها تحت تأثیر تغییرات زمانه و پیدایش علوم جدید است.
محتویات |
منشأ نام [ویرایش]
ساموئل جانسن (۱۷۰۹ - ۱۷۸۴ میلادی) شاعر و منتقد انگلیسی در کتاب "زندگی شعرای برجسته انگلیسی" که در سال ۱۷۸۱ میلادی منتشر کرد، برای نخستین بار صفت "متافیزیکی" را برای گروهی از شاعران به کار برد. البته جانسون از این واژه به کنایه استفاده کرد و منظورش این بود که این شاعران میخواهند در شعر خود، دانششان را به رخ بکشند.
شاعران برجسته متافیزیکی [ویرایش]
- جان دان (۱۵۲۷ - ۱۶۳۱ میلادی)
- جرج هربرت (۱۵۹۳ - ۱۶۳۳ میلادی)
- اندرو مارول (۱۶۲۱ - ۱۶۷۸ میلادی)
- ریچارد کراشا (۱۶۱۳ - ۱۶۴۹ میلادی)
- هنری وُگان (۱۶۲۲ - ۱۶۹۵ میلادی)
احیای شاعران متافیزیکی [ویرایش]
برای سالها شاعران متافیزیکی مهجور بودند و در گلچینهای ادبی معتبر صحبتی از شعر آنها نمیشد. اما در سال ۱۹۲۱ میلادی، تی. اس. الیوت شاعر برجسته انگلیسی مقالهای با عنوان "شاعران متافیزیکی" منتشر کرد که موجب شد شاعران متافیزیکی و شعر آنها پس از حدود سه قرن در محافل ادبی مورد توجه قرار گیرند.
