شارل والوا
 |
|
| شناسنامه | |
|---|---|
| زادروز | ۱۲ مارس، ۱۲۷۰ |
| زادگاه | فرانسه |
| تاریخ مرگ | ۱۶ دسامبر ۱۳۲۵ (۵۵ سال) |
| محل مرگ | لو پری، در نزدیکی رامبوئییه، فرانسه |
| فرزندان | فیلیپ ششم |
| خویشاوندان سرشناس | فیلیپ سوم (پدر) فیلیپ چهارم (برادر) لویی دهم (برادرزاده) فیلیپ پنجم (برادرزاده) شارل چهارم (برادرزاده) |
| اطلاعات سیاسی | |
| سمت | کُنتِ والوا، آنژو، ماین، النسون و شارتر |
شارل والوا (به فرانسوی: Charles de Valois) (زادهٔ ۱۲ مارس ۱۲۷۰ – درگذشتهٔ ۱۶ دسامبر ۱۳۲۵)[۱] شاهزاده و فرماندهٔ نظامی فرانسوی[۲] و کُنتِ والوا از ۱۲۸۵ و کنت آنژو و ماین از ۱۲۹۰ بود.[۱] او پسر پادشاه، برادر پادشاه، عموی سه پادشاه و پدر پادشاه فرانسه بود و علیرغم داشتن رویای تصاحب تاج و تخت آراگون، قسطنطنیه، امپراتوری مقدس روم و فرانسه، خودش هیچگاه بر تخت پادشاهی ننشست.[۱]
زندگینامه [ویرایش]
شارل، سومین پسر فیلیپ سوم، پادشاه فرانسه[۲] و برادر فیلیپ چهارم بود.[۱] او در ۱۲۸۵ از سوی پدرش عنوان کُنتِ والوا را دریافت داشت[۱] و پس از آنکه پاپ مارتین چهارم در سال ۱۲۸۴ میلادی پدروی سوم، پادشاه آراگون را تکفیر نمود، شارل بهعنوان جانشین او در نظر گرفته شد.[۲] شارل در ۱۲۹۰ با مارگارت، دختر شارل دوم، پادشاه ناپل ازدواج کرد و عنوان کُنتِ آنژو و ماین را نیز دریافت داشت.[۱] اما نیروهای فرانسوی در همان سال در نبرد با نیروهای پدروی سوم شکست خوردند و درنتیجه، شارل از ادعای خود بر تاج و تخت آراگون گذشت.[۲]
در ۱۲۹۱ فیلیپ چهارم که پس از مرگ فیلیپ سوم در ۱۲۸۵ بر تخت پادشاهی فرانسه نشسته بود به جبران ناکامی برادرش در تصاحب تاج و تخت آراگون، او را به مقام کنتی النسون و در ۱۲۹۳ به کُنتی شارتر رساند.[۱]
شارل که ایتالیا را جاپای خود برای رسیدن به جاهطلبیهایش در شرق میدانست در ۱۳۰۱ دعوت پاپ بونیفاس هشتم برای کمک به نیروهای او را پذیرفت[۱] و در همان سال توانست فلورانس را به زیر سلطهٔ پاپ آورد.[۲] او سپس به سیسیل لشکرکشی نمود که موفقیتی دربر نداشت و سرانجام برادرش فیلیپ چهارم او را به فرانسه فراخواند.[۱] شارل سپس در ۱۳۰۸ بهمنظور افزایش کنترل فرانسه بر ایتالیا و دولتهای زیر نظر پاپ، درصدد دستیافتن به به مقام امپراتوری امپراتوری مقدس روم برآمد که در این راه نیز ناکام ماند.[۱]
او در دوران حکومت برادرزادهاش لویی دهم نقش مشاور اعظم او را داشت و پس از مرگ او در ژوئن ۱۳۱۶ تمایل به جانشینی او داشت.[۱] با این حال شارل بهنفع دیگر برادرزادهاش فیلیپ پنجم از این خواستهٔ خود چشمپوشی نمود.[۱] فیلیپ پنجم در ۱۳۲۲ درگذشت و برادر دیگرش با عنوان شارل چهارم به پادشاهی فرانسه رسید.[۱] شارل چهارم تا حد قابل توجهی زیر نفوذ عمویش شارل والوا قرار داشت و در ۱۳۲۴ او را به فرماندهی سپاهیان فرانسه برای لشکرکشی به گوین منصوب نمود.[۱] شارل والوا که پیشتر سابقهٔ فرماندهی ارتشیان فرانسوی در گوین در ۱۲۹۵ و در فلاندر در ۱۲۹۷، ۱۲۹۹، ۱۳۰۰، ۱۳۰۳ و ۱۳۱۴ را داشت توانست باموفقیت این لشکرکشی را به پایان رساند.[۱]
شارل والوا در ۱۳۲۵ درگذشت و در ۱۳۲۸ پسرش با عنوان فیلیپ ششم بهعنوان نخستین پادشاه از دودمان والواها بر تخت پادشاهی فرانسه نشست.[۱]
منابع [ویرایش]
- ↑ ۱٫۰۰ ۱٫۰۱ ۱٫۰۲ ۱٫۰۳ ۱٫۰۴ ۱٫۰۵ ۱٫۰۶ ۱٫۰۷ ۱٫۰۸ ۱٫۰۹ ۱٫۱۰ ۱٫۱۱ ۱٫۱۲ ۱٫۱۳ ۱٫۱۴ ۱٫۱۵ "Charles III." Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Online. Encyclopædia Britannica, 2011. Web. 03 May. 2011. <http://www.britannica.com/EBchecked/topic/106937/Charles-III>.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ "Charles of Valois." The Columbia Electronic Encyclopedia, Sixth Edition. Columbia University Press., 2011. Answers.com 03 May. 2011. http://www.answers.com/topic/charles-of-valois-french-royalty-military-leader
