شارلی ابدو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شارلی ابدو
Charlie Hebdo logo.svg
نوع هفته‌نامه طنز
فرمت مجله
تاسیس‌شده ۱۹۷۰،[۱] ۱۹۹۲
جهت سیاسی چپ‌گرا
دفتر مرکزی پاریس، فرانسه
شمارگان نسخه ۱۱۷۷: حدود ۵۰هزار
نسخه ۱۱۷۸: ۸ میلیون
نسخه ۱۱۷۹: ۲٫۵ میلیون[۲]
شاپا 1240-0068
وب‌گاه رسمی charliehebdo.fr

شارلی اِبدو (به فرانسوی: Charlie Hebdo) به معنای «هفته‌نامه شارلی»، مجلهٔ فکاهی چپ‌گرای فرانسوی است که چهارشنبه‌ها منتشر می‌شود. درونمایه این مجله لحنی انتقادی دارد و خط‌‌‌ مشی اعلام شده آن ضد نژادپرستی و ضد مذهبی است.[۳] نگارشهای این مجله شامل نقد و تمسخر کاتولیک فرانسه، یهودیت در فرانسه، اسلام در فرانسه، سیاست و حتی فرهنگ عامه فرانسه می‌شود.[۴][۵]

تاریخچه[ویرایش]

«شارلی اِبدو» جانشین مجله «هاراکیری»*[۱] است که از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۱ میلادی منتشر می‌شد. مجله پس از بسته شدن توسط دولت فرانسه بخاطر توهین به ارزش‌های ملی دوباره در سال ۱۹۶۶ منتشر شد و در سال ۱۹۷۰ و اینبار پس از مرگ ژنرال شارل دو گل بخاطر توهین به شخص ایشان، به دستور وزیر داخله تعطیل شد. در دهه ۸۰ میلادی کارمندان قدیمی تحریریه با نام جدید «شارلی ابدو» (این نام کنایه ایست به نام شارل دو گل) کار مجله را ادامه دادند ولی شمارگان بسیار پایین و انتقاد مردم از کیفیت محتوی عامل نیمه تعطیل شدن مجله گشت تا اینکه گروه دیگری به تیم قدیمی مجله گرویده در سال ۱۹۹۲ هفته نامه «شارلی ابدو جدید» را منتشر کردند.

انتقاد[ویرایش]

گزارشگر مجله اشپیگل شوخی‌های شارلی ابدو را در مقایسه با رقیب بزرگ‌تر خود، Le Canard enchaîné، زمخت و بی‌مزه توصیف می‌کند. ژرار بیار، سردبیر شارلی ابدو به گزارشگر اشپیگل می‌گوید که Le Canard همانند بانویی سالخورده است و هرگز جرأت آوردن محمد روی صفحه اول خود را ندارد؛ ولی شارلی ابدو چنین قید و بندی ندارد.[۶]

گرداننده بلژیکی وب‌گاه مجله در نوامبر ۲۰۱۱، پس از حمله تاریخ ۲ نوامبر ۲۰۱۱ که افراد ناشناس دفتر مرکزی مجله را با کوکتل مولوتوف به آتش کشیدند برای مدتی سایت‌های این مجله را از شبکه حذف کرد.[۷]

حمله مسلحانه به دفتر هفته‌نامه[ویرایش]

نوشتار اصلی: کشتار شارلی ابدو

در تاریخ ۷ ژانویه ۲۰۱۵ حمله‌ای مسلحانه و مرگ‌بار به دفتر مجله رخ داد. مقام‌های قضایی فرانسه اعلام کردند این حمله دست کم ۱۲ کشته و حدود ۱۰ زخمی بر جای گذاشت. به گزارش خبرگزاری فرانسه دو نفر کشته‌شدگان از ماموران پلیس بوده و چهار نفر از کاریکاتوریست‌های مطرح فرانسوی از جمله سردبیر هفته نامه نیز در میان قربانیان بودند. دو مرد با نقاب‌های سیاه و کلاشنیکف به دفتر مجله در پاریس، پایتخت فرانسه حمله کرده و به افراد تیراندازی کرده سپس از محل گریخته و ضمن فرار هم به تیراندازی پرداختند. ویدئوهایی آماتوری نیز از این حمله گرفته و در اینترنت منتشر شد. پلیس اعلام کرد مهاجمان جلسه شورای سردبیری شارلی ابدو را هدف قرار دادند و هنگام خروج فریاد می‌زدند: "الله اکبر". آنها گفتند "انتقام پیامبر" را گرفته اند.[۸][۹] در این ماجرا، مهاجمان پس‌از دو روز و در درگیری با پلیس فرانسه کشته شدند.

پس از حمله[ویرایش]

بازماندگان کشتار شارلی ابدو، با استقرار در مقر روزنامه لیبراسیون شماره جدید هفته‌نامه شارلی ابدو با عنوان «بخشودگی برای همه»، و با کارتونی از محمد، پیامبر اسلام در صفحه نخست و با عنوان «من شارلی هستم» منتشر نمودند. این حرکت که با واکنش‌های منفی مسلمانان روبرو شد.[۱۰][۱۱] با این وجود، حدود «۸ میلیون» نسخه از نسخه ۱۱۷۸ مجله شارلی ابدو به‌فروش رفت.[۱۲]

پانویس[ویرایش]

^  به معنای ژاپنی کلمه: هاراکیری

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. McNab 2006, p. 26: "Georges Bernier, the real name of 'Professor Choron', [… was] cofounder and director of the satirical magazine Hara Kiri, whose title was changed (to circumvent a ban, it seems!) to Charlie Hebdo in 1970.
  2. هفته‌نامه خبرساز شارلی ابدو باز منتشر می‌شود، دویچه وله فارسی
  3. Charb. "Non, "Charlie Hebdo" n’est pas raciste!". Le Monde. Retrieved 4 March 2014. 
  4. «Calling (almost) all Responses to Hebdo (Warning: Explicit Content)». یوروکالچر. 
  5. «Charlie Hebdo, c'est la gauche plurielle» [archive] sur lecourrier.ch du 9 avril 2010
  6. "Satiremagazin "Charlie Hebdo": Krass, ohne Angst - und unter Polizeischutz" (in German). Spiegel Online. 
  7. "Morddrohungen von Islamisten: Satire-Zeitung darf nicht mehr online gehen" (in German). Spiegel Online. 
  8. "EN DIRECT. Massacre chez "Charlie Hebdo": 12 morts, dont Charb et Cabu". Le Point.fr (in French). 
  9. http://www.bbc.co.uk/persian/world/2015/01/150107_l45_french_satirical_magazine_attack
  10. «اعتراض‌ها به «شارلی ابدو» خارج از فرانسه». یورو نیوز. 
  11. «کاریکاتور پیامبر اسلام در شماره جدید شارلی اِبدو: من شارلی هستم». یورو نیوز. 
  12. هفته‌نامه خبرساز شارلی ابدو باز منتشر می‌شود، دویچه وله فارسی