شادترین روزهای زندگی‌های ما

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
«شادترین روزهای زندگی‌های ما»
آهنگ اثر پینک فلوید
آلبوم دیوار
پخش ۳۰ نوامبر ۱۹۷۹ (ایالات متحده)، ۸ دسامبر ۱۹۷۹ (بریتانیا)
ضبط آوریل-نوامبر، ۱۹۷۹
زمان ۱:۴۶
ناشر هاروست رکوردز (بریتانیا)
کلمبیا رکوردز (ایالات متحده)/کپیتال رکوردز (ایالات متحده)
ترانه‌سرا راجر واترز
تهیه‌کننده باب ازرین، دیوید گیلمور و راجر واترز
فهرست آهنگ‌های دیوار
«آجری دیگر در دیوار، بخش اول»
(۳ از دیسک ۱)
«شادترین روزهای زندگی‌های ما»
(۴ از دیسک ۱)
«آجری دیگر در دیوار، بخش دوم»
(۵ از دیسک ۱)
فهرست آهنگ‌های پژواک‌ها: بهترین‌های پینک فلوید
«نواختن امیلی را ببین»
(۲)
«شادترین روزهای زندگی‌های ما»
(۳)
«آجری دیگر در دیوار، بخش دوم»
(۴)

«شادترین روزهای زندگی‌های ما» (به انگلیسی: The Happiest Days of Our Lives)، ترانه‌ای از گروه موسیقی پراگرسیو راک بریتانیایی پینک فلوید است. این ترانه در قالب آلبوم دیوار در سال ۱۹۷۹ عرضه شد.

سرایش[ویرایش]

زمان این آهنگ تقریباً ۱ دقیقه و ۵۲ ثانیه‌است که با صدای یک بال‌گرد در حال نزدیک‌شدن شروع می‌شود و بعد از آن صدای فریادی از مدیر مدرسه شنیده می‌شود. هنگامی که کیت باش سعی کرد تا صدای یک بال‌گرد مشابه را به بخش در حال محو شدن ترانه‌اش با عنوان «آزمایش چهارم» اضافه کند، مسئولان ضبط او از نسخه‌برداری این صوت طاقت‌فرسا عاجز بودند، در نتیجه از راجر واترز درخواست نوار اصلی را کردند و واترز نیز این درخواست را با شرط ذکر شدن این مورد در بخش کردیت‌ها پذیرفت. پس از آن، افکت‌های صدایی به طور ناگهانی برای آغاز بخش با متن ترانه قطع می‌شود. در طی بیشتر این ترانه، ساز اصلی، گیتار بیس همراه یک افکت تاخیری افزوده‌شده‌است و در طی متصل‌شدن به «آجری دیگر در دیوار، بخش دوم»، درام‌های قوی و صداهای پس‌زمینه وجود دارد.

در آلبوم، «شادترین روزهای زندگی‌های ما»، به شیوه‌ای سرراست به ترانهٔ «آجری دیگر در دیوار، یخش دوم» با یک صدای بلند و بسیار زیر جیغ راجر واترز پیوند می‌خورد (این بخش بعداً در ترانهٔ «بدو بزن به چاک» بازپخش می‌شود). به خاطر این اتصال سرراست، بسیاری از ایستگاه‌های رادیویی، این ترانه‌ها را یکی پس از دیگری پخش می‌کردند.

در فیلمی که بر اساس آلبوم ساخته شد، صدای در آغاز آهنگ به عنوان صوت نزدیک‌شونده از یک قطار واردشونده به یک تونل بزرگ به نسبت صدای بال‌گردی که در آلبوم شنیده می‌شود، تجسم می‌شود. بر اساس گفتهٔ جرالد اسکارف، قرار بود که یک عروسک خیمه‌شب‌بازی از معلم در پایان تونل در فیلم قرار گیرد. الن پارکر تصاویری از آن گرفت، اما به کار نیامد، بنابراین آن‌ها از بازیگری که نقش معلم را ایفا کرد، برای اجرای صحنه استفاده کردند.

ایده[ویرایش]

مانند سایر آهنگ‌های دیوار، «شادترین روزهای زندگی‌های ما»، بخشی از داستان زندگی پینک، شخصیت اصلی آلبوم، را بیان می‌کند. پینک به یک مدرسهٔ اداره‌شده به وسیلهٔ معلمان بسیار سخت‌گیر و معمولاً خشن فرستاده می‌شود که می‌خواهند دانش‌آموزان‌شان در شکل «صحیح» برای جامعه درآیند.

نسخهٔ فیلمی[ویرایش]

پینک و دو دوستش به طرف ریل قطار پایین می‌روند تا دو گلوله را روی ریل کار گذارند و انفجار حاصل از ردشدن قطار روی گلوله‌ها را ببینند و مهمات را مشتعل کنند. پینک که خودش را در کنار دیوار تونل قرار می‌دهد، مشاهده می‌کند که واگن‌های قطار از انسان‌های ناشناخته پر شده‌است و معلمش را در دیگر سوی تونل مشاهده می‌کند که به پینک فریاد می‌کشد و از او می‌خواند که تنها بایستد. در صحنهٔ بعدی، که در مدرسهٔ پینک رخ می‌دهد، معلم می‌فهمد که پینک شعری را نوشته‌است که شامل متن‌هایی از «پول» از آلبوم نیمه تاریک ماه است و به عنوان مجازات، پینک را با بلندخواندن شعرش به همهٔ کلاس مسخره می‌کند و دستش را با یک خط‌کش می‌زند. صحنهٔ بعد، معلم را در خانه‌اش نشان می‌دهد که به اجبار قطعه‌ای از گوشت سفت را در هنکام شام به دستور خاموش زنش می‌خورد. برای این‌که خود را از این فکر رها کند، روز بعد، معلم با کمربندی به کفل یک بچه می‌زند.

افراد[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Fitch, Vernon and Mahon, Richard, Comfortably Numb - A History of The Wall ۱۹۷۸-۱۹۸۱ (۲۰۰۶)
  2. Ibid, p.۷۴
  3. Ibid, p.۷۴
  4. Ibid, p.۷۴
  5. Ibid, p.۷۴
  6. Ibid, p.۷۴

جستارهای وابسته[ویرایش]