شاخه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Branches konary.jpg

شاخه در گیاهان به بخش چوبی گیاه گفته می‌شود که با ساقه یا تنه اصلی گیاه پیوند دارد اما جزئی از آن به‌شمار نمی‌آید.

در مورد درخت‌ها به شاخه اصلی، شاخ درخت نیز می‌گویند و به شاخه‌های فرعی تَرکه می‌گویند که در قدیم به ترکه‌ها، اَزْگ یا اَزَغ نیز گفته می‌شد.[۱]

به سر هر شاخه از درخت یا نوک بلندترین شاخ درخت نیز سرشاخه می‌گویند. در حالی که در گیاهان گوناگون، شاخه‌هایی تقریباً افقی، عمودی یا اریب دارند، شاخه‌های درخت‌ها معمولاً بیشتر اریب و رو به بالا می‌رویند.

به شاخه‌ای که بر سر آن گلی روییده باشد یک «شاخه گل» گفته می‌شود که در این مورد واژه شاخه اصطلاحاً به عنوان یک رابط شماری برای گل‌ها نیز به‌کار می‌رود.

منابع[ویرایش]

  1. نگا.: دهخدا: ازگ و ازغ. ریشه واژه‌های ازگ و ازغ فارسی به ریشه هندواروپایی ‎*ōzgh-‏ (در معنی جوانه) برمی‌گردد.ریشه‌شناسی هندواروپایی، بازدید: دسامبر ۲۰۱۰.
  • ویکی‌پدیای انگلیسی.
  • دهخدا.