شاخص پراکندگی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
در آمار و احتمال، شاخص پراکندگی (به انگلیسی: Index of dispersion یا Coefficient of dispersion یا Variance-to-mean ratio) یک شاخص استاندارد شده برای سنجش میزان پراکندگی یک توزیع احتمال است. شاخص پراکندگی به صورت کسر واریانس
بر میانگین
تعریف میشود:
شاخص پراکندگی فقط برای توزیعهایی تعریفشدهاست که میانگین غیرصفر داشته باشند و معمولاً برای متغیرهایی که همیشه مثبت هستند، مانند متغیر تصادفی نمایی، استفاده میشود.
منابع [ویرایش]
Wikipedia contributors, "Index of dispersion," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed December 31, 2012).
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
