شاخص توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شاخص توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات (به انگلیسی ICT Development Index یا به اختصار IDI) عبارت است از شاخص منتشر شده توسط اتحادیه بین‌المللی مخابرات سازمان ملل بر مبنای معیارهای مورد توافق بین‌المللی در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات. این شاخص ابزار با ارزشی برای محک زدن مهمترین معیارهای اندازه گیری جامعه اطلاعاتی می باشد. IDI استانداردی است که دولتها، متصدیان ICT، آژانس های توسعه، محققین و دیگر بازیگران این حوزه می توانند برای اندازه گیری شکاف دیجیتالی و مقایسه عملکرد ICT در کشورهای مختلف به کار برند. شاخص توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات بر مبنای یازده معیار ICT بناشده است و در سه شاخه : دسترسی، مصرف و مهارت ها گروه بندی شده اند.

زیر شاخص دسترسی، سطح آمادگی زیرساختی ICT را اندازه گیری می کند، و شامل پنج معیار و زیر ساخت دسترسی می باشد:

زیر شاخص مصرف، میزان به کار گیری ICT را اندازه گیری می کند و شامل سه معیار مصرف می باشد:

  • کاربران اینترنت
  • پهن باند ثابت (از طریق کابل)
  • پهن باند موبایل

زیرشاخص مهارتها ، توانمندی ها و شاخص های ورودی پیش نیاز و ضروری را اندازه گیری می کند. این شاخص شامل سه معیار می شود:

  • میزان بزرگسالان باسواد
  • میزان ثبت نام در مقطع دوم تحصیلی (مثلاً مقطع راهنمایی تحصیلی یا دبیرستان)
  • میزان ثبت نام در مقطع سوم تحصیلی (مثلاً مقطع دبیرستان یا دانشگاه)

در مقاسیه با دو شاخص دیگر، زیرشاخص مهارتها وزن کمتری در اندازه گیری IDI دارا می باشد.

سی کشور اول[ویرایش]

در زیر لیست ۳۰ کشور اول از لحاظ شاخص توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات در سال ۲۰۱۳ قرار دارند.

رتبه کشور امتیاز
۱  دانمارک ۸.۸۶
۲  کره جنوبی ۸.۸۵
۳  سوئد ۸.۶۷
۴  ایسلند ۸.۶۴
۵  بریتانیا ۸.۵۰
۶  نروژ ۸.۳۹
۷  هلند ۸.۳۸
۸  فنلاند ۸.۳۱
۹  هنگ کنگ ۸.۲۸
۱۰  لوکزامبورگ ۸.۲۶
۱۱  ژاپن ۸.۲۲
۱۲  استرالیا ۸.۱۸
۱۳  سوئیس ۸.۱۱
۱۴  ایالات متحده آمریکا ۸.۰۲
۱۵  موناکو ۷.۹۳
۱۶  سنگاپور ۷.۹۰
۱۷  آلمان ۷.۹۰
۱۸  فرانسه ۷.۸۷
۱۹  نیوزیلند ۷.۸۲
۲۰  آندورا ۷.۷۳
۲۱  استونی ۷.۶۸
۲۲  ماکائو ۷.۶۶
۲۳  کانادا ۷.۶۲
۲۴  اتریش ۷.۶۲
۲۵  بلژیک ۷.۵۷
۲۶  جمهوری ایرلند ۷.۵۷
۲۷  بحرین ۷.۴۰
۲۸  اسپانیا ۷.۳۸
۲۹  اسرائیل ۷.۲۹
۳۰  مالت ۷.۲۵

منابع[ویرایش]